Masz sprawdzone ustawienie z 4 obrońców - 1-4-2-3-1, czasem przechodzące w 1-4-4-2. Pomimo tego, że defensywa jest najsłabszym punktem twojej drużyny, w dodatku pozbawiona przed mundialem filaru, na najważniejszy mecz za swojej kadencji wychodzisz 3 obrońców w ustawieniu 1-3-5-2 testowanym w okresie przygotowawczym. Nie wystawiasz żadnego skrzydłowego, tylko wahadłowych Rybusa, Bereszyńskiego. Wystawiasz Piszczka na środku obrony pozbawiając nas jednego z atutów. Okazuje się, że Glik prawdopodobnie był gotowy na 90 minut, chyba że Nawałka wpuścił kontuzjowanego gracza za kontuzjowanego. Biorąc pod uwagę jego ostatnie decyzje, nie można tego wykluczyć. Wystawiasz w środku pola drwala Góralskiego, odkrycie z meczu z Litwą. Linetty, który tworzył zgrany środek pola z Krychą, na razie nie powąchał nawet murawy. Nie wystawiasz Grosickiego, drugiego najlepszego strzelca i najlepszego asystenta. A gdy wchodzi, błąka się w środku pola. Kownacki wychodzi w pierwszym składzie, mimo że w tej reprezentacji nic jeszcze nie pokazał i nie jest zgrany z Lewandowskim. Wystawiasz Zielińskiego w zasadzie sam nie wiem gdzie. Wprowadzasz Teodorczyka, bo obraziłeś się na Milika albo nie wiem co. Jasne, że Polacy zagrali dwa mecze po prostu słabo, to były dwa najgorsze mecze Polski za kadencji Nawałki. Jednak to selekcjoner jest głównym winowajcą. Zespół był nieprzygotowany fizycznie, mentalnie, taktycznie a selekcjoner na domiar złego zaczął jakieś cuda i eksperymenty, które okazały się gwoździem do trumny. Jego własnej trumny. Mimo wszystko trzeba podziękować kadrze za ten czas od eliminacji do Euro 2016. Pierwszy raz za swojego życia byłem autentycznie dumny z reprezentacji. Zwycięstwa z Niemcami, które ukształtowało ten zespół, nigdy nie zapomnę. Co prawda asekuracyjna gra na Euro przy prowadzeniu mnie irytowała i krytykowałem za to Nawałkę, to jednak cały występ trzeba ocenić pozytywnie.