@GenerałXavi A nawet zapomniałem o nich. Dawali ogromne dostawy do wojska.

PS.Z tymi mydłami to bujda.

@GenerałXavi Niestety z mydłami to prawda chociaż nie aż na taką skalę jak się wydaje. Były na pewno testy itp. ale nigdy nie trafiły one do sprzedaży. No bo niby po co? Owszem, był deficyt produktów tego typu ale naziści nie byli głupi. Nie wypuściliby na rynek tego mydła, bo musieliby się niejako przyznać przed społeczeństwem do takich zbrodni.

@Kajtek77 Mam nadzieję, że jak już nazbiera się tych ciekawostek powiedzmy z tysiąc, to znajdziesz jakiegoś wydawcę i będę mógł kupić Twoją publikację w księgarni. Świetna robota!

@Kajtek77 A co z abażurami? Jedni twierdzą, że rzeczywiście naziści to robili, drudzy, że nie ma na to żadnych dowodów. Sama oglądałam jakiś dokument na Discovery, ale jak to zwykle bywa, dużo szumu mało konkretów.

@Cochise Może kiedyś pomyślę o jakimś wydaniu w PDF do ściągnięcia (oczywiście za darmo) :D

@sidzej No i niestety tak to jest z tymi programami na Discovery. To bujda! Tak samo z mydłami (były próby ale nie dałoby się tego produkować). Co do mydła... powstała plotka ponieważ na pewnym niemieckim mydle był pewien skrót (nie pamiętam dokładnie jaki), który amerykańskie brukowce rozwinęły jako "mydło z tłuszczu Żyda" czy coś w ten deseń. Oczywiście to mit bo skrót oznaczał skrót nazwy producenta.

@sidzej Robili, robili.
Zdaje sie, że żona naczelnika obozu w Auschwitz (bodajże Hoss się nazywał) miała taki abażur.
Na Wikipedii chyba w jej biografii czytałem.

@klemens100 (Z całym szacunkiem)
Wikipedia...

@sidzej Przepraszam. Pomyłka.
Chodziło o Ilse Koch, żonę komendanta w Buchenwaldzie

Fragment z Wikipedii:
"W 1941 została awansowana na SS-Oberaufseherin, czyli główną nadzorczynię obozu kobiecego, której podlegały wszystkie strażniczki ze służb pomocniczych SS. Przez więźniów była nazywana „Suką z Buchenwaldu” lub „Wiedźmą z Buchenwaldu”. Więźniowie zeznawali po wojnie, iż Ilse Koch osobiście wybierała więźniów z „ciekawymi” tatuażami, po czym nakazywała wyrabianie rękawiczek, torebek, opraw książek i abażurów z ludzkiej skóry (z tego względu zyskała także przydomek „Ilsa-Abażur”). Stół, przy którym Kochowie spożywali obiady, udekorowany był specjalnie spreparowanymi ludzkimi czaszkam"

@klemens100 Próby możliwe, że były, zabrzmi trochę creepy, ale człowiek jako materiał, po prostu się słabo nadaje do takich rzeczy. (nie, nie sprawdzałem)

@Bykunn Nie jestem pewien i nie chce mi się szukać, ale chyba horror "Teksańska masakra piłą mechaniczną"
był oparty na faktach i rodzinka, która była pierwowzorem lubowała się w produkcji tego typu przedmiotów z ludzkiej skóry.

@klemens100 Właśnie ten film nie był oparty na faktach. Reżyser wykorzystał postać seryjnego zabójcy tamtych czasów.