" Ronaldinho był nie tylko zawodnikiem wybitnym. Był personifikacją brazylijskiego piłkarza-czarodzieja. Słynny Tostao, napastnik mistrzów świata z 1970 roku, powiedział o nim, że „potrafił dryblować jak Rivelinho, miał przegląd pola Gersona, szybkość Jarzinho, siłę Ronaldo, umiejętności techniczne Zico i kreatywność Romario”. Był ucieleśnieniem joga bonito, czyli radości z gry. Magikiem serwującym na boisku trick za trickiem i wtedy, kiedy to potrzebne, i kiedy nie. To zakładającym rywalowi kanał, to posyłającym koledze tzw. no-look-passa, czyli spojrzenie w jedną, piłka w drugą stronę. Bajecznym technikiem, któremu futbolówka nie chciała się odkleić od nogi. " Michał Pol.

Fantastyczne opisanie Ronniego ;]