Gerard Ernault odpowiada jakie emocje towarzyszyły Ronaldinho podczas gali Złotej Piłki:

"Był rok 2005, na 50-lecie Złotej Piłki laureatem został Ronaldinho, raczej facet niefrasobliwy, który kochał życie i w pełni korzystał z jego uroków. Kilka minut przed wejściem na główną scenę, kieruję się do jego loży. I co widzę: Ronaldinho jest sam, rozpłakany jak dzieciak. Taki twardziel, a tak trudno mu opanować emocje. Tłumaczy mi, że rozpłakał się z dwóch powodów: za chwilę otrzyma trofeum przed tyloma znakomitościami, przed historia futbolu i również na scenę wejdzie jego mama, która sama go wychowała i razem się ropłaczą.
Jak widać, Złota Piłka czyni cuda."

- Karierę zakończył piłkarz przez, którego zacząłem oglądać Barcelone. To jego magia boiskowa, uśmiech zachęcił mnie do oglądania piłki nożnej i Barcelony. Do dziś gdzieś mam płytę z nagraniem: "jeden dzień z życia Ronaldinho." Również kilka plakatów też się znajdzie. Wielki piłkarz, magik, który sprowadził uśmiech na Camp Nou gdy przychodził. Takiego piłkarza jak Gaucho szanował każdy, on sam nawete gdy dostawał czerwoną kartkę to się śmiał. To był niesamowity piłkarz!