"Osoby z zespołem Aspergera mają fenomenalną pamięć i zawsze szukają schematów, w które się wpasowują i które doprowadzają do perfekcji. Tak jak u niektórych chorych jest to sposób mówienia czy chodzenia, tak u Messiego jest to sposób prowadzenia piłki, przewidywanie ruchu przeciwnika czy niesamowite strzały. I to nie tak, że każdy jego krok jest dokładną kopią poprzedniego, wypracowanego już przez kogoś. Każdy jego krok to element szablonu ruchowego, który sam doprowadził do perfekcji i w którym najlepiej się odnajduje.

Można zastanawiać się, czy gdyby nie zespół Aspergera to Leo zostałby tym człowiekiem, którego znamy – fantastycznym, skromnym i wymagającym od siebie piłkarzem. Tak samo, jak można rozważać, czy Krkić i Navas zostaliby wielkimi gwiazdami gdyby nie ich lęki. Ale jaki miałoby to sens? Nic się już nie zmieni, a wszyscy wymienieni, ze wszystkimi swoimi zdolnościami i ułomnościami, wciąż są tylko ludźmi. Jednych lubimy bardziej, innych mniej, ale wszystkich powinniśmy szanować."

Bardzo dobry artykuł, ktoś już wstawiał tutaj, polecam poczytać:
http://olemagazyn.pl/gra-z-samym-soba/