" - Dzień dobry, panowie. Wyobraźcie sobie jak wielką motywacją jest dla mnie obecność tutaj, możliwość trenowania tego zespołu. To największy zaszczyt. Przede wszystkim kocham ten klub. Nigdy nie podjąłbym decyzji, która mogłaby go skrzywdzić lub byłaby wbrew niemu. Wszystko, co robię, opiera się na mojej miłości do FC Barcelony. Obecnie potrzebujemy i pragniemy porządku, oraz dyscypliny. Drużyna ma za sobą okres, w którym nie wszyscy pokazali odpowiedni profesjonalizm. Przyszła pora, żeby zacząć działać i dawać z siebie wszystko. Stanowiłem część tego klubu przez wiele lat i znam błędy, które były popełniane w przeszłości. Będę bronił Was do ostatniej kropli krwi, ale mogę też zapewnić, że będę dla Was bardzo wymagający: dokładnie jak i dla siebie. Proszę Was tylko o jedno. Nie zganię Was za niecelne podanie, albo zmarnowanie okazji na strzelenie gola, o ile tylko będę wiedział, że dajecie z siebie 100%. Mogę wybaczyć Wam każdy błąd, ale nie wybaczę Wam, jeśli nie oddacie swojego serca i duszy Barcelonie. Nie proszę Was o wyniki, tylko o wydajność. Nie chcę słuchać ludzi spekulujących na temat naszej gry, jeśli będzie ona jedynie grą na pół gwizdka, czy zawodników, którzy nie dawali z siebie wszystkiego. To jest Barça Panowie, tego się od nas oczekuje i tego będę od Was oczekiwał również ja. Musicie dawać z siebie wszystko. Pojedynczy piłkarz jest nikim, potrzebuje swoich kolegów z zespołu i wszystkich dookoła: to odnosi się do każdego, kto jest w tym pokoju, do ludzi, którzy Was teraz otaczają. Wielu z Was mnie nie zna, więc wykorzystamy kilka następnych dni na stworzenie grupy, może nawet rodziny. Jeśli ktoś ma jakieś problemy, zawsze jestem dostępny, nie tylko w sprawach sportowych, ale też zawodowych, rodzinnych, środowiskowych. Jesteśmy tutaj, żeby wzajemnie sobie pomagać i mieć pewność, że między nami panuje duchowa harmonia, aby piłkarze nie odczuwali napięcia, czy podziałów. Jesteśmy jednością, a nie zbiorowiskiem małych grupek, ponieważ to zawsze niszczy poczucie przynależności do drużyny. Piłkarze, siedzący w tym pokoju, są bardzo dobrymi zawodnikami, więc jeśli nie uda nam się z Nimi niczego osiągnąć, będzie to nasza wina. Poza tym trzymajmy się razem, kiedy przyjdą ciężkie czasy. Niech nic nie wycieka do prasy. Nie chcę, żeby ktoś walczył na własną rękę. Bądźmy zjednoczeni, zaufajcie mi. Kiedyś, jako zawodnik, byłem na Waszym miejscu i wiem, przez co przechodzicie, co czujecie. Styl gry dyktuje nam historia tego klubu i będziemy jej wierni. Kiedy mamy piłkę, nie możemy jej stracić. A kiedy to się stanie, biegnijmy, żeby ją odzyskać. To w zasadzie wszystko.”

Pierwsza przemowa Pepa Guardioli do piłkarzy i całego sztabu Barcelony w 2009 roku, odtworzona za pomocą wspomnień m.in. Xaviego, Iniesty, Pique, Tito, Henry’ego, Eto’o, Messiego, fizjoterapeuty Emili Ricarta, klubowych dziennikarzy Chemiego Teresa i Sergiego Noguerasa.

Fragment książki „Pep Guardiola, Sztuka Zwyciężania” – Guillem Balague