Nie mogłem podzielić się z wami moimi emocjami w dniu meczu, ponieważ dostałem bana, za to, że ironicznie napisałem, że "wrzutka to najpiękniejszy styl gry", no i musiałem dopisać jeszcze, że "Real śmierdzi gównem i gra gówno". No ale już nie mogłem wytrzymać po tym meczu z Napoli. A co do nas, czuję i jestem pewien, że przeżyłem i zobaczyłem największy cud, większy nawet niż ta bramka Iniesty z Chelsea w doliczonym czasie gry. Przy wyniku 3-1 siedziałem i ogladalem mecz smutny bez jakichś wielkich emocji, po bramce na 4-1 tak samo, nic się nie zmieniło, ale jak Neymar strzelił z karnego na 5-1, w głowie miałem jedno, że już kiedyś takie coś przerabiałem, że może to taki sam dzień, co mecz z Chelsea z klasycznym komentarzem Darka Szpakowskiego - "taaak, to jest ta bramka.......". Jak Roberto strzelił na 6-1 odleciałem, inny świat, nie było mnie, darłem się i płakałem skacząc jak małpa po całym domu, nic do mnie nie docierało. Po meczu wiedziałem, że dokonaliśmy rzeczy, której nie dokonałby nikt inny, że przeszliśmy do historii i ze po prostu gramy dalej. Skrót meczu to chyba ponad 100 razy oglądałem i wiele razy z powrotem miałem łzy w oczach przy ostatniej bramce, tego nie zrozumie żaden kibic innego klubu, to co my, kibice Barcy przeżyliśmy jest nasze i nikt nam tego nie zabierze. W nocy przebudziłem się i zobaczyłem dla upewnienia na livescore czy to nie sen, nie nie, to absolutnie nie był sen, widniało nadal 6-1. Jesteśmy ogromnymi szczęściarzami i pora aby każdy to docenił, bywają gorsze dni, ale jesteśmy kibicami najlepszego klubu na świecie, żyjemy w czasach Leo Messiego, możemy na niego patrzeć i podziwiać, plus to co wydarzyło się na Camp Nou, tak jak wspomniałem to jest nasze i nikt nigdy nie zabierze nam tego.