Anemiczna, laserowa strużka, średnicy spłaszczonego pod kołami autobusu pucharu, zuchwale pruła chodniki, ulice, sklepiki, restauracyjki i skwerki dumnego i majestatycznego Madrytu. Lizała artystycznie zdobione kolumny, jak orzechy rozłupywała postmodernistyczne kule, roztapiała latarnie, podgrzewała wodę w fontannach.

Na biurku najważniejszej persony w stolicy Hiszpanii zadźwięczał alarm. 69-letni jegomość, o jowialnej konstrukcji głowy, ubrany w elegancki surdut, z niedowierzaniem spojrzał w stronę wariującej lampki. Wyrafinowaną białą chustką przetarł oczy, założył okulary i wybrał numer do "ludzkiej broni". W słuchawce brzmiał sygnał za sygnałem. I nic, po tamtej stronie nikt nie odbierał. Rozzłoszczony staruszek powstał i ruszył w stronę drzwi. Poczuł ukłucie w sercu.

W apartamencie pieszczotliwie drzemał Krzyś. Z jego ust wydobywał się bąbelek, coś na kształt bańki mydlanej. Za każdym razem gdy wypuszczał powietrze, pęcherzyk powiększał swoją słodką powierzchnię. Nagle rozległ się potworny huk. Krzyś zerwał się na równe nogi, wciąż oszołomiony, spojrzał w stronę pochmurnego dziadziusia, który spiczastą końcówką laski przekłuł jego wszystkie wspaniałe senne marzenia. Pozbawił go lukrowanych pałeczek, budyniowych deserów, musujących koktajlów i innych delikatesowych rozmaitości.
- To ja wydaję dziesiątki, a może i setki milionów na twój trening, zapewniam ci najlepszych specjalistów w swoim fachu, turbodoładowuję cię najnowszymi osiągnięciami technologii, a kiedy przychodzi zagrożenie, ty sobie śpisz? Nie dość, że kilka dni temu w Andaluzji zostałem zdeflorowany, to jeszcze okazuje się, że jakiś podrzędny batalion z Galicji odważył się otwarcie mnie zaatakować we własnym mieście! Dosyć tego, wstawaj!
- Ale proszę pana, poprzedni rok był dla mnie wycieńczający. Czuję się kompletnie wydmuchany. Zeszło ze mnie powietrze. Tyle razy obroniłem, tyle razy zdobyłem, tyle razy z najcięższych okoliczności wyprowadziłem białą gwardię, że chyba należy mi się odpoczynek. Sposobność taka. A wszystkie największe, najmądrzejsze, naj, naj, naj... wspanialsze instytuty naukowe na świecie potwierdziły moją niepowtarzalność i międzygalaktyczność. Jestem przystosowany do walki na każdym polu. Kompletny. Nurkuję jak delfin, zabijam z bliska, grzmocę z daleka...
Zirytowany jegomość wytargał Krzysia za ucho, tym samym przerywając niedokończoną tyradę.
- Już ja ci dam.
- Uczeni i badacze się nie mogą mylić.
- Ach, te nagrody. Masz szczęście, bo gdyby nie to, mieszkańcy już dawno by cię wygwizdali. A tak im nie wypada. Choć słyszałem przeróżne głosy. Tymczasem zabieram cię do laboratorium. Rozpoczniemy proces pompowania, żebyś nie wyglądał jak sflaczała kiszka. Musimy się tym bydlakom zrewanżować.

I choć laser w pewnej chwili zaprzestał swej działalności - prawdopodobnie ze względu na ograniczoną energię, jaką dysponował - to przecież kilka szkód w Madrycie wyrządził. Sielankowa atmosfera dobiegła końca. W stolicy muszą się ponownie wysilić, aby ukontentować zdenerwowany i pragnący wojennej chwały lud. Chwały, w swym własnym, poszatkowanym licznymi autonomiami państwie.