Notatka z przyszłości

Minęły eony, od kiedy zapomniano o monarchiach, demokracjach, tyraniach i anarchiach. Wszystkie te formy rządów przeszły do lamusa, gdyż nieustannie ewoluujące umysły uznały je za zbyt trywialne. Zastąpiła je futbolokracja.

Właśnie dzisiaj ogół inter-dzienników, obszernie rozpisuje się na temat największego, ponadgalaktycznego święta, jakie rokrocznie odbywa się w granicach naszej Supergromady. Kaligrafują wydawnictwa z Drogi Mlecznej, Mgławicy Kopernika, Egzowymiaru, Gwiazdy Pozytronowej. Gryzmolę i ja, jajogłowa istota o ołowianej strukturze mózgu.

Szczycę się tym, że pomimo czterdziestu sześciu Wielkich Wybuchów, jakie demolowały Uniwersum, udało mi się dotrzeć do zachowanych manuskryptów z dziwnej substancji, która onegdaj nazywana była papierem. Tamto wyłuskałem Arkę Przymierza naszych czasów, zesłaną nam przez Przedwiecznych Bogów. Zawierała w sobie dość prymitywne pod względem techniki obrazy i dźwięki, lecz jej esencja była wstrząsająca. Z iście archeologicznym zamiłowaniem oglądałem kolejne mecze w wykonaniu Największych Istot, jakie stąpały po niezliczonych murawach przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Byli to: atletycznie zbudowany niczym kolos Cristiano Ronaldo oraz mikroskopijny geniusz finezji Lionel Messi. Każde tknięcie piłki, każde atomowe uderzenie, każde podanie, każdy drybling, każdy gol, nie bacząc na miliardy przesypanych od tamtej pory makro-klepsydr, dotąd wywołuje dreszcze u całego zbioru kibiców, fachowców, dziennikarzy.

Tak, tak... ich potomkowie za kilka godzin rozpoczną kolejny bój w zawieszonym między dziesięcioma wymiarami Hiper-Koloseum. Rozgrzani do białości, znerwicowani i niecierpliwi, czekamy na zawody. Znowu rozstrzygnie się, komu na najbliższy rok przypadnie władza we Wszechświecie. Pokojowo a walecznie, nieustępliwie lecz bez ofiar. Bracia i siostry, w chwili najbardziej uroczystej i podniosłej, z całych sił, z samego wnętrza naszych jestestw, dopingujmy tych, których kochamy i przede wszystkim - chwalmy naszą futbolokrację!