Oh ludzie, co za dzień... brat powierzył mi półtora roczne dziecko do opieki na jakąś godzinę, bo musiał gdzieś pojechać, a tylko ja bylem w domu wiec... wypadlo na mnie. Z racji iż nie bardzo z dziećmi umiem się obchodzić, to niezbyt mi się podobał ten pomysł, ale w końcu to dziecko brata więc wypadaloby pomóc i zostać z małym jakiś czas, przecież to tylko godzina... oczywiście płakał jak juz pojechał, starałem się go uspokoić i rozbawić, jakieś zabawki, bajki, trochę na rękach i takie tam, ale nic z tego. Po jakichś 15 minutach poczułem jakąś nieprzyjemna woń. Miałem lekko uchylone okno, bo dosyć ciepło, a z racji iż mieszkam na wsi, różne zapachy nie są mi dziwne. Tym bardziej, że sąsiad ma gospodarke. Po zamknięciu okna ten przykry zapach nie ustępowal, a mały wciąż płakał, robiłem co mogłem, ale nie dawał za wygraną. Nagle mnie olsnilo i pomyślałem, że może z tego płaczu się z*srał... (przepraszam jeśli ktoś to czyta i jednocześnie je) wiec postanowilem wziac to w swoje ręce i sprawdzić. Wiec kładę małego, ściągam to i owo, no i tak jak myślałem... kleks na całego. Otworzyłem spowrotem okno, wziąłem mu to, z lekkimi problemami zalozylem nowy, a stary zapakowalem w 3 reklamówki i wrzuciłem do piwnicy, żeby to pozniej spalić. A dzieciak nagle nabrał ochoty na zabawę i śmiechy, wyglupy, a za jakieś 10 minut brat przyjeżdża i juz wszystko gra. Nigdy z dziećmi styczności nie miałem i jestem całkowicie zielony w tychuj sprawach, naprawdę, no pomijając małe zabawy, ale tego nie liczę. Szczerze to jestem z siebie dumny, może i to się wydawać śmieszne, ale tak akurat jest. Męczyłem się z tą pieluchą w koncu kilka dobrych minut... dopiero wczesne popołudnie, a chyba nic mnie juz nie zdziwi dzisiaj. Miłego dnia! :)