A mnie duma ściska za serce, że ostatnimi czasy mamy zawodników grających bardzo dobrze na poziomie europejskiej półki. Aż serce się raduje, kiedy taki Lewandowski, Milik czy Teodorczyk pakują bramkę za bramką. Aczkolwiek nie chodzi tylko o nich, regularnie grają Gliki, Piszczki, Zielińskie i inni. Panowie, i drogie panie, facjata uśmiecha się wielce, że nasi rozwijają się w Europie. Nie uważam, żebyśmy z tego powodu stali się faworytami do tryumfu na Mundialu, ale jednak.... coś się ruszyło. Te samo coś, które przez lata miało nas za Murzynów na plantacji bawełny (a i tak przepraszam za te przejrzałe porównanie) najwyraźniej się kończy. To wspaniały prognostyk dla naszych chłopaków. I tutaj wielkie bum na moją idyllę - pamiętajmy o Kazachach. Pamiętajmy, jednocześnie wspierając naszych. Howgh!