Akurat czytam książkę o Cantonie i natknąłem się na taki fragment związany z Cruyffem:
"Podczas jednej z pierwszych wizyt na marsylskim stadionie, dwudziestego października 1972, mały Eric, siedząc na ojcowskim karku, był jednym z czterdziestu ośmiu tysięcy kibiców, którzy widzieli broniący Pucharu Europy Ajax Amsterdam triumfujący nad Marsylią 2:1. Piękna gra Holendrów zrobiła na sześciolatku ogromne wrażenie - od tego dnia żaden zespół nie był w stanie w wyobraźni Cantony zająć miejsca drużyny Johana Cruyffa. Cruyff artysta i wizjoner, zaszczepił w Ericu taką miłość do stylu gry Pomarańczowych, że ten gdy Francja mierzyła się z Holandią w meczu decydującym o awansie do Mistrzostw Świata, życzył przegranej... Francuzom."