Moment w dzieciństwie, który was zmienił? Macie taki?
Dawno temu mi się zdarzyło, przeze mnie moja mama płakała i to było dla mnie tak straszne, że staram się nigdy więcej tego nie powtórzyć, no i w sumie z sukcesem.
Jak byłem w 4 klasie podstawówki moja mama dowiedziała się na wywiadówce od wychowawczyni, że palę, złe towarzystwo itd, syn wychowawczyni jej powiedział, bo to byl dalszy kuzyn tego złego towarzystwa. Jak ma większość? Krzyki, szlaban, może pas. Wolałbym wtedy tak, ja po prostu zobaczyłem mamę skuloną i płaczącą, zero krzyku, raczej tylko zawód mną i co gorsza sobą (że źle mnie wychowała). To było bolesne dla mnie, jestem empatyczny, a dokładając do tego to, że zdaje i zdawałem sobie sprawę, że mama oddała by za mnie wszystko i dosłownie odejmowala sobie, żeby mi zapewnić lepszy byt, później studia itd - choćby mi ktoś miał dać 10milionów to nie zrobił bym jej świadomie drugi raz takiego płaczu.
Minęło z 22 lata pewnie, takich sytuacji już nie było, na szczęście jest że mnie dumna i wiem, że wychowała mnie baaardzo dobrze, z wartościami. Najważniejsza osoba w moim życiu, ojciec na równi, mam szczęście :)
Wstawiłem poprzednim razem, ale tylko na minutę, skasowałem bo był natłok komentarzy o meczu Lecha, a chciałbym usłyszeć wasze historie :)