Mateusz Borek: Proszę państwa. Zdejmujemy nakrycia głowy przed tym, co grała reprezentacja Argentyny. Bo to nie jest tylko futbol. To jest kultura, to jest etos pracy, to jest, powiedzmy sobie szczerze, absolutna poezja ruchu, poezja wybiegania.
Popatrzmy na ten zespół. Popatrzmy na tych chłopaków. Co oni mają? Dyscyplina. Organizacja. Motoryka na najwyższym światowym poziomie. Technika użytkowa. Serce, charakter, poświęcenie, wiara do samego końca i ten słynny, niezłomny, argentyński mental. Tu nie ma przypadku, Grzegorz, patrz tu nie było grania na alibi. Tu nie było odstawiania nogi. Tu było jeden za wszystkich, wszyscy za jednego. Albicelestes po przerwie ruszyli jak rozpędzona maszyna, której Anglia nie była już w stanie zatrzymać. Powiem krótko, bo aż brakuje słów: szacunek, szacunek i jeszcze raz wielki szacunek. Halo Warszawa.