Patrzę na tego Cristiano i widać, że tam są jeszcze himalaje chęci, woli walki, zapału do pracy i zaczynasz go trochę żałować, że kurde pesel dogania i choćbyś chciał to ciało już nie dowozi. A potem ten gość wychodzi i udziela wywiadu, gada jakieś kocopoły, że ME to to samo co MŚ, no nie da się go polubić. Jak powstanie we mnie choć trochę empatii dla CR7 to jego pierwsza wypowiedź od razu to zabija i się zastanawiam jak można być tak odklejonym.
Jego obsesja, która wprowadziła go na szczyt, aktualnie niszczy cały jego pomnik.