Wchodzę na Twitter i widzę zachwyty Bońka, Orłowskiego czy Wolskiego nad Atletico i Simeone. O co tutaj chodzi? Przecież ten chłop, który co roku wydaje potworne ilości pieniędzy i gra takie antyfutbolowe gówno, to zaprzeczenie jakiejkolwiek idei futbolu. I jeszcze, żeby to przynosiło jakiegokolwiek trofea w Europie, ale on pierwszy raz od 10 lat doszedł do półfinału Ligi Mistrzów. Nie wyobrażam sobie usiąść z synem przed telewizorem i sytuacji, że patrzy na mecz Atletico, zakochuje się w tym, co oni grają. Raczej to prosta droga do obrzydzenia futbolu.