Wiele osób mówi o „wielkim mentalu” Real Madrid w Liga Mistrzów UEFA. Słyszymy ciągle o „magicznych wieczorach”, o tym, że oni tam zawsze wracają i wygrywają. Dla mnie to jest już przesadzone i trochę męczące.
Nie neguję wszystkich ich sukcesów. Wygrane w 2014, 2022 i 2024 roku w pełni szanuję. Ale trzy tytuły z rzędu w latach 2016–2018 budzą duże kontrowersje i trudno je traktować jako coś całkowicie „czystego”.
W finale 2016 z Atlético Madryt jedyną prawidłową bramkę strzeliło Atletico, co sędzia sam przyznał.
W 2017 roku dwumecz z Bayern Monachium to do dziś chyba największa kontrowersja w LM, przy tym to nasza remontkda z PSG to nic.
W 2018 roku były kontrowersje w każdym dwumeczu. Brak kartek dla Casemiro i Marcelo z Juve, niesłuszne spalone lub ich brak w meczach z PSG i brak z 3-4 karnych dla Bayernu (polecam obejrzenie sobie tamtych meczów jeszcze raz)
Ale po takich meczach powstał wielki mit o "królewskich rozgrywkach"
Wiele z tych meczów miało momenty, które można interpretować inaczej. Kiedy ktoś mówi, że Real jest postrachem Bayernu, mam wrażenie, że pomija się te wszystkie sytuacje, które budzą wątpliwości.
Moim zdaniem legenda o niezwykłym mentalu Realu w Lidze Mistrzów i tym samym na równych nagrodach indywidualnych jest w dużej mierze zbudowana nie tylko na ich jakości sportowej, ale też na kontrowersjach.

Można się kłócić, ale moim subiektywnym zdaniem, przy uczciwym sędziowaniu Real przegrywa finał 2016, odpada z Bayernem w 2017 i odpada najpóźniej z Bayernem w 2018 (a może już wcześniej).