Muzyczna batalia - #55 zapraszam wszystkich do słuchania i glosowania:
https://strawpoll.com/6QnMQqva7ne
--
MANUEL GÖTTSCHING "Ruhige Nervosität"
album Inventions for Electric Guitar (1975)

Kompozycja brzmi jak rasowa, zapętlona elektronika, ale ma zupełnie inne, niezwykle organiczne źródło. Słychać tu precyzyjne, miarowe i hipnotyczne pulsowanie, które z czasem delikatnie narasta i ewoluuje. Przestrzeń jest znacznie cieplejsza, jaśniejsza i bardziej intymna niż u Tangerine Dream. Zamiast mrocznej, kosmicznej otchłani, utwór wprowadza słuchacza w stan głębokiego, relaksującego skupienia, opierając się na minimalizmie i subtelnych zmianach barwy dźwięku.

Największym szokiem związanym z tym utworem jest fakt, że nie użyto w nim ani jednego syntezatora. Cały album został nagrany w 100% wyłącznie za pomocą gitary elektrycznej. Manuel Göttsching (znany z grupy Ash Ra Tempel) zamknął się w studiu z czterościeżkowym magnetofonem TEAC i maszyną taśmową Revox, która służyła mu do tworzenia idealnego, pulsującego echa (delaya). Nakładał na siebie kolejne partie gitary, tworząc z nich rytmiczne sekwencje przypominające pracę maszyn. To pionierskie dzieło udowodniło, że hipnotyczny trans "szkoły berlińskiej" można osiągnąć bez użycia drogich, wielkich klawiszy.
----------------------------------------------------------------------
TANGERINE DREAM "Phaedra"
album Phaedra (1974)

To absolutny fundament elektronicznego, kosmicznego transu. Brzmienie opiera się na bulgoczącym, nieustannie ewoluującym basie, który przypomina oddychający, żywy organizm. Przestrzeń nagrania jest ogromna, mroczna i wypełniona tajemniczymi, falującymi dźwiękami. Całość płynie powoli, nie opierając się na tradycyjnej melodii, lecz na powtarzalności i głębokim, hipnotycznym klimacie. Daje to niesamowite wrażenie dryfowania w bezkresnej, chłodnej przestrzeni.

Ten żywy, nieustannie zmieniający się charakter utworu wcale nie był do końca zaplanowany. Płytę nagrywano w studiu The Manor w Anglii. Użyty tam wczesny sekwencer Mooga (urządzenie do automatycznego zapętlania dźwięków) był potwornie wrażliwy na zmiany temperatury w pomieszczeniu i nieustannie się rozstrajał. Christopher Franke musiał stroić maszynę na ucho w czasie rzeczywistym, podczas gdy taśma już się kręciła. To właśnie ta walka z niestabilnym sprzętem nadała kompozycji jej niepodrabialny, "pływający" klimat. Z kolei upiorne tła to zasługa Edgara Froese, który wpadł na pomysł, by przepuścić dźwięk klawiszowego melotronu przez zwykły efekt gitarowy.
---
@JimMorrisonFCB @8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj @iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro,