@AmigoBlancos Murzyn, białas.
Można powiedzieć. Nic się nie stało.
Jeżeli się boisz, to już jesteś niewolnikiem.

Dajecie sobie wejść na głowę, a później płaczecie. Społeczeństwo dostaje to co toleruje.

@AmigoBlancos smutny świat, który upadł na głowę. Celebrytami są prostytutki, platynowe płyty mają beztalencia, pełno onujenu, rasizm, cenzura. Jak widzę na YT wypikane samobójstwo, przemoc, pedofil itp to się za głowę łapię. Na wykopie piwo, piersi też zagwiazdkowane xD Ogłoszenia o prace OSOBA STOLARSKA XD mozna wymieniac do polnocy. chore. ale to chyba od dobrobytu. przyjdzie coś gorszego niż komuna to się ludzie otrząsną ale będzie za późno. później znowu wsystko wróci do normy i znowu się spieprzy, ale to wszystko już nie za naszego życia.

@AmigoBlancos prosze Cie, ostatnio kazali mi mówić do studentów/studentek per osoby studiujące. Poprosiłem o zwolnienie z powodu niewywiązywania się z wytycznych … minął miesiąc i pracuje dalej zwracając się per pan/pani czy student/studentka. Ale świat zmierza w złym kierunku.

@AmigoBlancos Pani prezydentka też już się pojawia w książkach i też brzmi kuriozalnie. Aha i ogłoszenia o pracę to teraz tez beczka śmiechu - kierowczyni, referentka (kto wie co to za przedmiot ten parska śmiechem), itd.

@AmigoBlancos, wbrew pozorom feminatywy były kiedyś bardzo popularne, ale po II WŚ nastąpił regres.

Geneza feminatywów w języku polskim jest długa i złożona: występowały od zarania dziejów (prasłowiańskie korzenie), zyskały na znaczeniu w XIX/XX w. wraz z emancypacją kobiet, ale po wojnie zostały wyparte przez formy męskie, by powrócić w ostatnich dekadach wraz z dążeniem do równouprawnienia i poszukiwaniem pełniejszego nazewnictwa ról społecznych, co odzwierciedla naturalną potrzebę języka do opisywania zmieniającej się rzeczywistości, gdzie kobiety obejmują coraz więcej funkcji wcześniej niedostępnych dla nich.

Wczesne i historyczne korzenie

Prasłowiańszczyzna: Formy żeńskie istnieją w języku od początków, np. imiona (Bogumiła) czy nazwy stanów (mieszczanka).

XIX i początek XX wieku: Wraz z dostępem kobiet do edukacji i rynków pracy, naturalnie pojawiła się potrzeba określania ich ról (np. doktorka, profesorka, dyrektorka). Wówczas często były zalecane przez językoznawców.

Okres powojenny (XX wiek)

Cofnięcie: Po II wojnie światowej nastąpił regres – formy męskie stały się dominujące dla prestiżowych ról, a żeńskie przetrwały głównie dla zawodów stereotypowo kobiecych (aktorka, pisarka) lub o niższym statusie (fryzjerka)

@AmigoBlancos 13 posterunek? A rola Włodarczyk w "Sara" lub Angela - dziewczyna Lindy w Psach? Przecież teraz byłby proces i więzienie za to :)