Dokładnie 84 lata temu, 14 stycznia 1942 roku w Pułtusku, urodził się Krzysztof Klenczon. Jedna z najważniejszych postaci w historii polskiej muzyki, kompozytor, wokalista i lider zespołów Pięciolinie (1964), Czerwone Gitary (1965-1970) i Trzy Korony (1970-1972).

Sam Klenczon był samoukiem. Nigdy nie pobierał lekcji gry na gitarze. Z wykształcenia był nauczycielem wychowania fizycznego, lecz nie podjął się pracy w tym zawodzie. Gdy otrzymał nakaz pracy w Rumach, uciekł do Trójmiasta, gdzie wstąpił do zespołu "Niebiesko-Czarni". Szybko jednak z niego zrezygnował, gdyż pragnął komponować własne utwory oraz nie być jedynie asystą dla Czesława Niemena.

3 stycznia 1965 roku wraz z kolegami założył zespół Czerwone Gitary, wydając z nimi trzy albumy długogrające. W 1970 roku wskutek konfliktu z Sewerynem Krajewskim opuścił Czerwone Gitary. Po latach Seweryn Krajewski przyznał, że był to błąd, który nie powinien się wydarzyć, a za który już zawsze będzie miał do siebie żal. Sam Klenczon zainspirowany muzyką rockową postanowił założyć zespół Trzy Korony. Wydal z nimi jeden album.

W 1973 roku z powodów rodzinnych Krzysztof Klenczon wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Wydał tam solowy album "The Show Never Ends", który jednak nie zaistniał na rynku muzycznym z powodu braku promocji. Klenczon nie był szczęśliwy w USA. W 1981 roku podjął decyzję o powrocie do Polski i reaktywowaniu Czerwonych Gitar wraz z Sewerynem Krajewskim. Nie było mu jednak to dane. 27 lutego 1981 roku został ranny w wypadku samochodowym, wracając z koncertu charytatywnego. Zmarł po 40 dniach. Miał 39 lat. 8 grudnia 1980 roku, gdy zginął Lennon, Klenczon miał powiedzieć: "Teraz chyba kolej na mnie".

Krzysztof Klenczon był autorem wielu hitów. Skomponował m. in. takie utwory jak "Kwiaty we włosach", "Biały krzyż", "Jesień idzie przez park", "Powiedz stary, gdzieś ty był", "Gdy kiedyś znów zawołam cię", "10 w skali Beauforta", "Port" czy "Wróćmy na jeziora".

Polecam dokument o Krzysztofie Klenczonie: