Wygrywamy z Gran Canarią, ale od naszej gry bolą zęby, o czym mówi zresztą sam wynik (61-72), ale do 3 kwarty mecz szedł równo, łeb w łeb, w czwartej chyba brakło trochę sił Gran Canarii.
Wiadomo, z jednej strony można powiedzieć, że narzekam, że mi się nie da dogodzić, ale z drugiej strony, nie chce mi się wierzyć, że istnieje fan Barcelony, który jest zachwycony takimi zwycięstwami. Pascual to faktycznie jest trener, który najchętniej wszystkie mecze by wygrywał na pułapie zdobywania 65-70 punktów. Dzisiaj za trzy cztery razy rzucał Laprovitola i czterokrotnie trafił, a poza tym, to mało kto miał więcej niż 1 czy 2 próby. Okej - ja też jestem przeciwnikiem takiej błazenady, co uprawia się w NBA, czyli pałowania w każdej akcji na siłę rzutu za 3 pkt, bo tego nie da się oglądać, ale po prostu widać, że taki Clyburn i Punter w graniu od 1 kwarty na 24 sekund akcji, bez jakiejś dynamiki czy elementu szaleństwa, trochę się duszą, choć Kevin i tak solidny występ, bo przekroczone 10 punktów. No, ale dobrze, wracamy do gry w ACB i wyrównujemy dotychczas ujemny bilans. pierwsze zwycięstwo pod wodzą Xaviego Pascuala, oby tak dalej, od czegoś trzeba zacząć, może trzeba przeboleć te pierwsze 5-6 meczów, by potem się z tego urodziła skuteczna defensywa i ładna dla oka ofensywa. O to w tym w sumie chodzi.