Trzydziesty pierwszy dzień Powstania Warszawskiego. Irena. "Irka". Miała tylko 23 lata, a jej ciała nigdy nie odnaleziono.
Sytuacja na Starym Mieście stała się tragiczna.
Oddziały powstańcze podjęły dramatyczną próbę przebicia się do Śródmieścia, aby połączyć siły i uniknąć całkowitego odcięcia. W nocy z 30 na 31 sierpnia dowództwo Zgrupowania „Radosław”, do którego należał batalion „Zośka”, przygotowało natarcie w rejonie ul. Bielańskiej, placu Bankowego i Ogrodu Saskiego.
Przebicie "Zośki" stało się legendą. Oddział „Andrzeja Morro” ukrywał się w piwnicach przez cały dzień 31 sierpnia. Przez cały ten czas Niemcy intensywnie przeszukiwali okolicę, a piwnice obrzucali granatami i ostrzeliwali z broni maszynowej. Nie zdołali jednak odkryć żołnierzy „Zośki”. Po zmroku powstańcy opuścili pałac i pozorując niemiecki oddział przeszli niepostrzeżenie przez silnie obsadzony Ogród Saski. Była to jedyna grupa, której powiodło się naziemne przebicie do Śródmieścia.
Do batalionu "Zośka" należała także Irena Kołodziejska „Irka”. Tylko części powstańcom udało się przedostać do Śródmieścia. Wielu poległo lub zaginęło w ogniu niemieckiej obrony. Wśród nich była Irena Kołodziejska „Irka”.

Irena Kołodziejska „Irka”:
https://zapodaj.net/images/04d2e8c2042b7.jpg