Witamy na La Rambla, gdzie dyskusje toczą się całą dobę! La Rambla to dział stworzony specjalnie dla zarejestrowanych Użytkowników FCBarca.com. Zapraszamy do rejestracji oraz dyskusji nie tylko o Barcelonie i nie tylko o piłce nożnej. W tym dziale obowiązuje regulamin serwisu FCBarca.com, który znajdziecie
tutaj.
Online: 667 Culés
8
Ale perełkę znalazłem na forum tenisowym.
@mekston @Encore @agaFCB @LeoMessi1994 @Lionel_Messi10 @tbas @Popitek12 @Colon @FcPortoFan1999 @Sysia11
Jasne — Wrzucam Ci opracowanie ATP Tennis World Championship z tego roku na podstawie występów Alcaraza na AO RG Wimbledon tłumaczenie jest domyślne, więc mogą być niedoskonałości, ale nie zmieniają kontekstu opracowania.
---
**Teza:** Carlos Alcaraz jest kontynuacją „matrycy” Rafaela Nadala: bazuje na głębokiej pozycji za linią końcową, ciężkim topspinie, tolerancji na długie wymiany i systemowym wymuszaniu błędów rywala, a więc na grze procentowej o profilu defensywno-wyniszczającym. Różnice stylowe (drop-shoty, fajerwerki w ataku) nie zmieniają fundamentów — DNA tej gry pozostaje takie samo.
**1) Pozycja startowa i geometria kortu**
Nadal przez lata zbudował przewagę dzięki systematycznie głębokiej pozycji na returnie i w wymianie, neutralizując serwis i „wydłużając” każdy punkt. Alcaraz działa na tej samej osi: na nawierzchniach wolniejszych (zwłaszcza clay, ale i wolny hard) ustawia się wyraźnie za baseline, przy returnie chętnie nawet kilka metrów z tyłu, aby skupić się na jakości/kontroli pierwszej odpowiedzi i szybkiej reorganizacji do długiej wymiany. To jest dokładnie ten sam paradygmat: bezpieczeństwo pierwszego zagrania > wejście w rally > wypracowanie przewagi przez rotację i głębokość. (Por. analizy głębokiej pozycji Nadala i sposób „wejścia z głębi” w wymianę; także dane turniejowe pokazujące jak skuteczny potrafi być Alcaraz „z tyłu”, gdy punkt jest już na baseline). ([Brain Game Tennis][1], [US Open][2], [ATP Tour][3])
**2) Rotacja/topspin jako narzędzie kontroli, a nie natychmiastowego zabicia punktu**
Model Nadala: ciężki topspin, wyższa trajektoria i głębokość = bezpieczna strefa nad siatką, wysoki kozioł i odpychanie rywala do tyłu. Alcaraz wchodzi w ten sam schemat — generuje duże wartości rotacji na forehandzie, utrzymuje piłkę głęboką i „ciężką”, aby móc bezpiecznie wymieniać, zanim dopiero *później* przyspieszy. To w praktyce faworyzuje wymianę i błąd wymuszony u przeciwnika, a nie natychmiastowego winnera. (Zob. dane o średnich/rekordowych RPM Nadala; oraz wczesne dane Alcaraza z US Open pokazujące, że u niego topspin to filar skuteczności forehandu). ([blogs.wsj.com][4], [US Open][5])
**3) Dominacja z głębi kortu = mentalność „najpierw kontrola, potem ryzyko”**
Jeśli spojrzymy nie na highlighty, tylko na masę punktów, Alcaraz — podobnie jak Nadal — wygrywa przede wszystkim *baseline points*. W wielu turniejach świeże statystyki pokazują, że jego przewaga w punktach granych z tyłu jest jednym z głównych predyktorów zwycięstw (dokładnie jak u Nadala w prime). To jest logika: nie „serve-bot + krótki punkt”, tylko bazowanie na wygrywaniu wymian z tyłu. ([ATP Tour][3], [Brain Game Tennis][6])
**4) Długość wymian i „tolerancja na pracę”**
Obu definiuje wysoka tolerancja na dłuższe sekwencje: im dłużej trwa rally, tym bardziej prawdopodobne, że to oni przejmą kontrolę dzięki przewadze fizycznej i jakości *ciągłej* (nie pojedynczego ciosu). Analitycy turniejowi wielokrotnie podkreślali, że Alcaraz — jak Nadal — zyskuje właśnie przez kumulację jakości w sekwencjach 5–8 i 9+ uderzeń, co jest esencją stylu wyniszczającego. ([Brain Game Tennis][7])
**5) Return: głęboko, wysoko, neutralizacja — potem „Return+1”**
To nadalowa szkoła: *bardzo głęboko* na returnie, wysoki procent w korcie i natychmiastowe przesunięcie do uderzenia „Return+1” z bezpiecznej, neutralnej pozycji. U Alcaraza widać ten sam automatyzm: głęboki start, duża liczba zneutralizowanych serwisów, wejście do wymiany; w niektórych meczach nawet 100% returnów granych ≥2 m za linią, gdy wymaga tego matchup. Ta filozofia rzadko daje darmowe punkty, ale sytematycznie „odbiera tlen” serwującemu — to jest czysty Nadal. ([Brain Game Tennis][1], [UBITENNIS][8])
**6) Konstrukcja punktu: ciężki cross, docisk do backhandu rywala, dopiero potem *pattern-break***
U obu najczęściej widzimy ciężki forehand cross/cross-inside-out do bekhendu rywala, budowanie przewagi głębokością i wysokością, a dopiero potem *pattern-break* (drop-shot, skrót w korytarz siatki, nagła zmiana kierunku). Drop-shot Alcaraza — choć medialnie „ofensywny” — tak naprawdę jest logicznym „karaniem” przeciwnika, którego siłą rotacji wypchnął wcześniej daleko za baseline. To nadalowa esencja: *najpierw* odpychasz, *potem* tniesz skrótem. Dane ATP/Viz pokazują, że Alcaraz używa skrótu częściej i bardzo skutecznie — to jednak *finalizacja* pracy wykonanej w długiej sekwencji, a nie fundament agresji „z przodu”. ([ATP Tour][9])
**7) Serwis nie jest osią stylu**
Ani Nadal, ani Alcaraz nie należą do „serwisowych katów”, którzy wygrywają mecz liczbą asów i czterotaktowymi punktami. U Alcaraza widać raczej inteligentne schematy (np. body serve na trawie), ale jądrem nie jest *free point*, tylko wejście do swojej wymiany. To znów różni ich od graczy stricte ofensywnych (Sinner, Kyrgios, Berrettini w prime), a przybliża do „wytrzymałościowego” modelu Nadala. ([Brain Game Tennis][10])
**8) „Często chodzi do siatki” — kontrargument i kontekst**
Tak, Alcaraz częściej niż Rafa wychodzi do przodu, ale spójrzmy *kiedy i jak*. Bardzo często są to wejścia po drop-shocie czy po wypchnięciu rywala głęboką, ciężką piłką — czyli *konsekwencja* wygranej wymiany z tyłu, nie „serve-volley mindset”. Dobrym przykładem jest US Open 2023: nawet 70 wypadów do siatki nie odwróciło faktu, że mecz z Medvedevem rozstrzygnęła kontrola *z bazowej wymiany*. To znów wspiera tezę, że jego gra jest zakorzeniona w baseline, a sieć bywa narzędziem domknięcia, nie rdzeniem planu. ([ATP Tour][11])
**9) Porównanie do naprawdę agresywnych „strzelców” linii końcowej**
Zestawmy to z Sinnerem albo Rune: oni *z definicji* stoją wyżej, częściej biorą piłkę wznoszącą, uderzają bardziej płasko i starają się skrócić sekwencję przez *wczesny* atak ze strefy „on/inside baseline”. To jest inna filozofia niż nadalowa — i inna niż u Alcaraza, który chętniej przebywa za linią, dba o wysokość/rotację i cierpliwie „wykuwa” pozycję, zanim odpali winnera. (Patrz analizy porównawcze pozycji zwłaszcza na Indian Wells i AO, gdzie Alcaraz potrafi zmieniać głębokość, ale bazowo i tak żyje z długiej wymiany). ([UBITENNIS][8], [ATP Tour][3])
**10) Psychologia stylu: procent, cierpliwość, presja „w czasie”**
To być może najważniejsze podobieństwo. U Nadala i u Alcaraza przewaga nie wynika z pojedynczego zabójczego uderzenia powtarzanego co drugi punkt, tylko z *ciągłego wywierania presji w czasie*: niewygodna wysokość kozła, wypychanie z kortu, niska liczba „darmowych” błędów w neutralu i gotowość, by wymieniać tak długo, aż przeciwnik pęknie. Ten model buduje mentalność „najpierw kontrola, potem ryzyko” — dokładnie tak, jak grał Rafa przez półtorej dekady. (Zwróć uwagę na turniejowe wykresy „baseline dominance” Alcaraza i to, jak często mecz rozgrywa się o kontrolę neutralu). ([ATP Tour][3])
**11) „Ale Alcaraz to fajerwerki, a Nadal był monotematyczny” — dlaczego to nie obala tezy**
To, że Alcaraz ma większy repertuar *finezji* (drop-shoty, loby, trick-shoty) nie znaczy, że ma *inne fundamenty*. Efekty specjalne są dodatkiem, który sprzedaje highlighty i pomaga „zamykać” już wypracowane akcje. Fundament (pozycja, rotacja, długość wymian, neutralizacja returnem) jest uderzająco nadalowy.
**12) Wnioski**
Nie chodzi o to, że Alcaraz jest kopią 1:1. Chodzi o to, że *rdzeń przewagi* jest ten sam: głęboka pozycja wyjściowa, ciężka rotacja, cierpliwe budowanie przewagi z tyłu i kierowanie przeciwnika do błędu/demoralizacji przez czas i wysokość piłki. To dokładnie ta sama „szkoła wygrywania”, którą Nadal doprowadził do perfekcji — tylko z domieszką nowoczesnych ozdobników.
- - -
0
@Barca_Big_Moment Nadal takich ścinek w trakcie meczów to akurat nie miał jak ma Garfield gdzie się wyłączać lubi z gry.
0
@Barca_Big_Moment taktyk
0
@FcPortoFan1999 no bo Nadal to był typ nastawiony na wygrywanie za wszelką cenę. Alcaraz lubi czasem zagrać pod publiczkę. Akurat pod tym względem (i chyba tylko pod tym) przypomina bardziej Federera, który na początku swej kariery, jeszcze przed wygranym Wimblem, potrafił przegrać wygrany mecz, bo bawił się w techniczne perełki, zamiast po prostu dograć mecz.
PS. @Barca_Big_Moment bardzo proszę o oznaczanie mnie przy takich postach.
0
@Barca_Big_Moment całości nie przeczytałem, ale dużo w tym racji. Kalka nie jest, bardziej nowoczesniejsza wersja Nadała, ale czy będzie lepszy? Czas pokaże, jednak Nadal grał w świecie Federera i Djoko. Ja go uwielbiam, bo robi show, nie ma nudy, taka Barca tenisa.
0
@Gary Garfield ma te szczęście że z reguły tych wygranych meczów z rąk nie wypuszcza.
0
@Gary Rafa jak miał większą przewagę w meczu szczególnie na RG to też potrafił zagrać skróty i pójść do siatki.
Fakty mówią co innego bo Carlitos gdy mecz jest bardzo bliski to gra bardzo konsekwentnie trzymając się taktycznych (tak jak Rafa) a na fajerwerki pod publikę to sobie pozwala dopiero wtedy gdy mecz jest zdominowany przez niego.
Zobacz jak grał na Sinnera w RG Wimby czy wcześniej kilka razy na Djokera, ma grę kombinacyjną Rogera, ale to jest bardziej Rafa niż ktokolwiek inny.
Zresztą wszystko potwierdzają dane, to coś pięknego móc zobaczyć Rafe w młodszej wersji z bajecznymi zagraniami ala Roger w jednym.
@tbas Warto przeczytać całość tłumaczenie nie jest wybitne, ale jak masz wiedzę o tenisie to zrozumiesz kontekst wypowiedzi.
@FcPortoFan1999 Może nie miał, ale był w jego wieku zdecydowanie lepszy na mączce, ale dużo słabszy na hardzie i trawie. Może na hardzie różnica nie jest duża, ale jednak jest.
0
@Barca_Big_Moment Na nawierzchni twardej dość długo Nadal próbował się wpasować.Na początku kariery przegrywał z nikim specjalnym na tej nawierzchni.
0
@Barca_Big_Moment doczytam, thx
0
@FcPortoFan1999 Carlitos też szuka swojej najlepszej wersji na hardach. Zdecydowanie indoor hard tak samo jak u Rafy to jego pięta Achillesowa.
@tbas Luz ;)
0
@Barca_Big_Moment W hali to Alcaraz wydaje się że przynajmniej wygra finały ATP w przeciwieństwie do Nadala.
1
@Barca_Big_Moment "Rafa jak miał większą przewagę w meczu szczególnie na RG to też potrafił zagrać skróty i pójść do siatki." nie każde granie skrótów czy chodzenie do siatki to efekciarstwo i granie pod publiczkę. Jak masz przeciwnika wyrzuconego pod bandę i dostajesz piłkę w pół kortu, to zagranie skróta jest najsprytniejszym wyegzekwowaniem przewagi. Ja masz gościa metr w korcie i grasz skrót, to jest to co najmniej nierozważne i może sugerować grę pod publiczkę. To samo z pójściem do siatki. Pójście w drugie tempo po wygonieniu do rogu i zagranie kończącej piłki znad siatki czy zaskoczenie rywala atakiem raz na jakiś czas to co innego niż chodzenie na pałę i próby zagrania stop woleja czy wręcz półwoleja z obrotem z nieprzygotowanej pozycji.
Rafa na początku kariery miał jak na zawodowca słabego woleja i słabą umiejętność gry na małe kara. Z biegiem lat to rozwinął a nie da się tego zrobić bez stosowania tego w warunkach meczowych, stresu turniejowego. Ale Rafa nie rozwijał tego nigdy w sposób nierozważny, zagrażający wynikowi. Bardzo daleko mi do fana Nadala, mało było zestawień, w których mu kibicowałem, bo staram się nie kibicować zadeklarowanym madrylom, ale uważam, że jego mental był wzorcowy, a przynajmniej wpasowywał się w moje podejście (nie musi być ładnie, nie muszą mi klaskać, muszę wygrać).
W porównaniu z nim wczesny Federer był zupełnie inny. Miał łatkę wielkiego talentu wcześnie, ale przed nim WSa wygrał choćby Roddick, Hewitt, bo Federer nie dojeżdżał pod kątem koncentracji. I w tym kontekście użyłem porównania do niego w kontekście Alcaraza, choć u młodego Hiszpana nie idzie to aż tak ekstremalnie, bo Federer te mecze finalnie przegrywał, zaś Alcaraz raczej przegra maksymalnie seta lub po prostu przefrajerzy jakieś 2 przełamania i z 5-1 wygra w TB.
W związku z tym to:
"Fakty mówią co innego bo Carlitos gdy mecz jest bardzo bliski to gra bardzo konsekwentnie trzymając się taktycznych (tak jak Rafa) a na fajerwerki pod publikę to sobie pozwala dopiero wtedy gdy mecz jest zdominowany przez niego."
wcale nie kłóci się z tym, co ja uważam i co napisałem wcześniej.
1
@Gary Pełna zgoda, ale co Alcaraza to na jego przykładzie można zauważyć, jak w współczesnym tenisie jest ważny mental.
Gdy Alcaraz czuje przewagę na korcie i jest luźny to sobie może pozwolić na fajerwerki i kilka miękkich efektownych zagrań, ale w sytuacji gdy rywal go przyciska to traci tę umiejętność całkowicie.
Ale sam mental dla mnie jest równie ważny co sprawność fizyczna Alcaraz dominuje ze względów fizycznych dosłownie potrafi zdmuchnąć przeciwnika z kortu, ale do tego gdy się nakręca i wejdzie na swój rytm to gra tenis z innej planety.
Dlatego tak ważne jest w meczu na niego wywieranie takiej presji jak to doskonale potrafił zrobić Djokovic.
Alcaraz rozpędzony po przełamaniu wygrywa 96% setów to jest wskaźnik po szybkim breaku w secie. To jest nienormalne;Do
Pozwolisz grać Carlosowi jego tenis = przegrywasz mecz sromotnie ;)
Roger też był znacznie groźniejszy jak dobrze wchodził w mecz / seta tak samo jest tutaj:D
1
@Eklerek @adi7adi8 @Pomimo27 @MessiForeverTheBest @Mezocyklon87 @michal26 @barcelonaLM @Almogaver @Starrk @partymaker
1
@Barca_Big_Moment "Ale sam mental dla mnie jest równie ważny co sprawność fizyczna" w męskim tenisie jest moim zdaniem wręcz ważniejszy. Bo zawodowi tenisiści z tego ścisłego topu tę fizyczność mają zajebistą i tyle. Jeden ma siłę jak Wawrinka, inny kondycję jak Rafa czy Murray, a jeszcze inny lekkość poruszania się jak Roger. I wtedy o meczach decyduje właśnie mental, to czy się potrafi rywala złamać oraz samemu nie dać złamać. Moim zdaniem Roger w tym odstawał in minus od Nadala i Nole.
U pań z kolei fizyczność odgrywa rolę, bo akurat nie wszystkie topowe tenisistki są pod tym względem super przygotowane, ale może nie będę się pastwił, bo wyjdę na seksistę. xD
0
@Gary Finał Wimbledonu pań pokazał, że fizyczność u pań jest ważna do tego stopnia, że rywalka może Cię całkowicie zdominować jeśli nie wytrzymasz tempa gry. To przypominało właśnie prime Nadala na cegle jak sobie jeździł z rywalami chociaż w pewnym sensie głowa też zawiodła.
Ale tutaj można pisać prawdę o kobiecym tenisie, nie stanie Ci się krzywda bo pań tutaj za bardzo nie ma.
Jak kiedyś napisałem, że kobiety powinny grać piątego seta w szlemach (bo5) bo zarabiają tyle samo co mężczyźni to się rzuciły na mnie Julki Karyny i inne Anki, że jestem mizoginem. Powinny oddać kasę za 1/3 roboty i tyle, albo niech zaczną grać pięć setów tylko w finałach szlemów i Mastersów jak było kiedyś;)
Także wszędzie panują podwójne standardy;)
0
@Barca_Big_Moment "Jak kiedyś napisałem, że kobiety powinny grać piątego seta w szlemach (bo5) bo zarabiają tyle samo co mężczyźni to się rzuciły na mnie Julki Karyny i inne Anki, że jestem mizoginem." Julki? Ale że w sensie, że @July_6_BcN na Ciebie napadła? xD
A tak serio, to ja nie wiem, czy byśmy zdzierżyli oglądanie meczów best of 5 w wykonaniu pań. Padałyby jak muchy, końcówki meczów wyglądałyby niestrawnie, bo nie miałyby sił, zaś turnieje przeciągałyby się w nieskończoność, bo w takim turnieju WS to by zwiększyło objętość ramówki łącznie o pewnie kilkaset godzin, bez dobudowania kortów to by nie przeszło. No chyba że krecze by to zrównoważyły.
"Ale tutaj można pisać prawdę o kobiecym tenisie, nie stanie Ci się krzywda bo pań tutaj za bardzo nie ma." - No nie wiem, wystarczy, że konto ma tu moja Żona. Nie pisze, ale nigdy nie wiadomo, kiedy czyta. xDDDD
0
@Gary Haha nie, to pisałem na Twitterze akurat tam najwięcej hejtu bo moderacji brakuje ;)
Chodzi mi tylko o równość płac jak chcą tyle samo zarabiać to niech tyle samo czasu pracują.
Kobiety to 5% rynku a zarabiają dzięki mężczyznom i to trzeba rozpowszechniać bo akurat w tej kwestii to obrywają głównie Panowie.
1
@Barca_Big_Moment ogarnę kiedy indziej :) Dzięki za oznaczenie
1
@michal26 Przeczytaj tylko główny post komentarze nie mają wpływu tylko tłumaczenie jest domyślne, więc są niedoskonałości bo to pochodzi z amerykańskiej platformy.
Ale nie zważając na niedoskonałości spolszczenia zrozumiesz przekaz i kontekst wypowiedzi bo kto się orientuje w tenisie to wyłapie łatwo ;)
1
@Barca_Big_Moment Dzięki za oznaczenie, bardzo ciekawe wnioski autora, w sumie tak na chłodno trudno się z tym nie zgodzić mimo tego, że test oka raczej temu zaprzecza ;)