W nawiazaniu do przemyśleń @macio_944 z goracych dodam swoje przemyślenia jako niedzielny fotelowy fan psychologii.
Pierwszy problem - ludzie nie rozumieja swojej "pozycji w stadzie", drugi - nie rozumieja samych siebie i swoich oczekiwań, jednocześnie oczekujac, że ktoś magicznie je spełni.

W pierwszym nie chodzi mi o jakieś internetowe bzdety typu "alfa, beta" i inne górnolotne określenie. Zwyczajnie, ogromna cześć ludzi się przecenia, niemała część się nie docenia. Wszędzie (to znaczy tylko w internecie) gdy widzę narzekania "nie ma dobrych dziewczyn" (i analogiczne w druga strone, choć te widzę rzadziej) osoba szukajaca partnera zawsze jest ponad przeciętnie inteligentna, cnotliwa na granicy świętości, ma ambitna pracę i hobby, którymi może się chwalić.
Jednocześnie w życiu nie znam żadnej osoby, która mógłbym tak opisać - choć znam ludzi bardzo inteligetnych, bardzo przyzwoitych, bogatych z nudnymi pracami i biednych z ambicjami itd.
Przykładowy "robol", który pracuje 10h fizycznie, wraca do domu wypić czteropak i grać w gry nie koniecznie jest w typie inteligentnej, młodej dziewczyny, która studiuje coś ambitnego i ma np. marzenia o pracy naukowej, podobnie jak Jessica z osiedlowej żabki, dla której czas wolny to Chesterfieldy, Netflix i makijaż czy paznokcie niezbyt zainteresuje ambitniejszego mężczyznę.
ale - nie każda kobieta i mężczyzna w wieku 25 lat to ci ambitni studenci, których opisałem wyżej, więc w teorii problemu być nie powinno, tak długo jak każdy miałby realne spojrzenie na swoja sytuację i obiektywne oczekiwania wobec potencjalnego partnera.
Kwestia ambicji, inteligencji itd. opisana wyżej to jedno. Drugi prosty przykład to choćby kwestia seksu - ilu samotnych mężczyzn oglada codziennie filmy na pomarańczowej stronie, marzy o dziewczynie, która zrobi mu śmigło w spodniach i dało by się pokroić za okazję z dziewczyna dowolnej karnacji czy pochodzenia etnicznego. Jednocześnie ci sami ludzie szukaja tego u cnotliwej dziewicy i krytykuja każda co bardziej rozwiazła dziewczynę. Ktoś chce szaleć? Nie powinien szukać w kościele, tylko przejść się do klubu, najlepiej z zapleczem "farmaceutycznym" czy chociaż pieniędzmi.

Powiem szczerze - stosuję się do swoich rad wyżej - tj. obracam się wśród ludzi na "swoim" poziomie - ani zawyżonym, ani zaniżonym. W najbliższym otoczeniu znam sporo dziewczyn w moim wieku i żadnej nie opisałbym jako bezwartościowego pustaka, zapatrzonego w pieniadze i IG.

Ktoś spyta - więc muszę być w szczęśliwym zwiazku? Nie. ale też nie z powodów, które podpowiadaja kompleksy w wieku nastoletnim, czy internetowi frustraci. Nie jestem za niski (większość dziewczyn, które znam jest niższa), za brzydki czy za biedny. Po prostu nie starałem się dotychczas, z różnych prywatnych powodów być w zwiazku.