Nadrabiam filmy z twórczości Clinta, które jeszcze mi pozostały i "Honkytonk Man" to jest perełka, jeden z lepszych jego filmów, choć chyba zapomniany. Clint świetny w roli artysty country z gruźlicą, a jego syn Kyle wcielający się w jego filmowego siostrzeńca, który towarzyszy mu w drodze do Nashville - stolicy muzyki country. To jest ogólnie wielki paradoks Eastwooda - znany z ról twardzieli, rewolwerowców, glin, które naginają prawo, zawsze z twardą miną i posągową aparycją, jako reżyser zupełnie inny, empatyczny, wzruszający, stawiający ważne pytania i poruszający niemniej ważne problemy. Próżno szukać reżysera, który tak często poruszał czułą strunę i dzięki swoim filmom doprowadzał do łez. "Gran Torino", "Za wszelką cenę", "Co się wydarzyło w Madison County", "Listy z Iwo Jimy" czy właśnie w "Drodze do Nashville" człowiek po prostu się rozkleja. Najlepszy dowód, że za posturą twardziela często kryje się miękkie serce. Niesamowita postać.