Ciekawostka. Praktycznie niemożliwym jest rozdzielić dwie książki telefoniczne, które spleciemy na przemian stronami.

Zjawisko to łatwo zrozumieć, kiedy zauważymy prostą geometryczną konwersję siły trakcyjnej na składową ortogonalną, która zwiększa obciążenie, jakie wywierają na siebie wzajemnie poszczególne strony, a tym samym tarcie. Przełożenie to jest bezpośrednią konsekwencją niezerowych kątów, pod jakimi znajdują się kolejne strony książki, kiedy zbliżają się do wspólnego środka, tworząc w ten sposób wybrzuszenie. Z uwagi na ułożenie arkuszy w obszarze styku, siły normalne wynikające z przekształcenia geometrycznego kumulują się w kierunku wewnętrznych arkuszy, co powoduje, że siła tarcia pomiędzy przekładanymi książkami rośnie wykładniczo względem liczby stron, które są zaangażowane. Gdyby usunąć co drugą stronę z każdej książki i złożyć je w ten sam sposób, tak by kąty pomiędzy stronami były równe zero (bez wybrzuszenia), rozdzielenie takich książek w zasadzie wymagałoby minimalnej siły.
Dla dwóch przeciętnych książek telefonicznych złożonych na przemian stronami siła potrzebna do ich rozdzielenia jest liczona w tonach.

Źródło: https://arxiv.org/pdf/1508.03290