Troszeczkę popiłem dla lepszego snu i już jak emocje trochę opadły chciałbym coś powiedzieć do ludzi tutaj obecnych którzy również pewnie nie mogą zasnąć

Po dzisiejszym rewanżu z Interem czuję się, jakby ktoś wyrwał mi serce. Prowadziliśmy 3:2, brakło 2 minut do finału w Monachium, a tu 3:3 w 93. minucie i gol w dogrywce. Już abstrahując czy to co łysy Marciniak zrobił było fair czy nie. To boli jak w moim przypadku najgorszy kibicowski moment, jak Anfield 6 lat temu, a może bardziej. Piłka to moja pasja od 2008 i widziałem wiele spektakularnych zwycięstw jak i wielkich porażek ale teraz czuję się zniszczony, jakby umarła część mnie.
Jak to powiedział kiedyś pan Szaranowicz- że pozwolę go sobie trochę sparafrazować
"Co tydzień siadaliśmy jak do telenoweli, żeby właśnie oglądać ta rywalizacje...... etc. Przecież my dzięki tym transmisjom, żyliśmy życiem zastępczym, byli powodem ogromnej, zbiorowej radości. Dali nam wiele." I CIĄGLE SĄ W GRZE O WIECEJ!!!
Jest ciężko ale po tym poznaje się ludzi, po tym poznaje się prawdziwych kibiców. Nigdy bym sobie nie pomyślał, że zostawiłbym ten klub, tych zawodników i innych fanów i tą moja ukochaną stronę tutaj!
W tym roku finał lm jest 31 maja, a za rok 30 maja- i wiecie co? nie mógłbym sobie wymarzyć cudniejszego prezentu niż to że Barcelona wygrywa Ligę Mistrzów w moje 30 urodziny!!!!!! i to jeszcze po tak bolącym półfinale z poprzedniej edycji.
I dziękuje wam forumowicz, La Ramblalowcy ze tutaj jesteście, ze mogłem poczytać wiele komentarzy podobnych do moich odczuć, miło jest przeczytać też to co Ty sam czujesz. Dziękuje wam i dziękuje również ADMINISTRATOROM ze tworzą dla nas to wspaniale miejsce.
Kibicem się jest a nie bywa. Kibicem jest się w trudnych momentach.
Visca Baca!!!!!