Ken Kutaragi, czyli „ojciec" Playstation:

- Kiedy wszyscy wyśmiewali moje pomysły, ja w milczeniu tworzyłem przyszłość.
W Sony byłem dla nich tylko „kolejnym inżynierem” – nikt nie dawał mi szans. Kiedy zaproponowałem stworzenie konsoli do gier, prawie mnie zmiażdżyli: mówili, że tracę czas, że Sony nie będzie brudzić sobie rąk „dziecięcymi zabawami”. Zignorowali mnie, upokorzyli na spotkaniu… ale ja się nie poddałem. Każda drwina dolewała oliwy do ognia w moim silniku.

- Zlekceważyłem zakazy i potajemnie zbudowałem prototyp konsoli, pracując nad nim nocami, podczas gdy za dnia wywiązywałem się z oficjalnych obowiązków. Wiedziałem, że jeśli zostanę przyłapany, stracę pracę. Wolałem jednak zaryzykować wszystko, niż żyć z pytaniem „co by było, gdybym spróbował?”.

- Gdy wreszcie zaprezentowałem prototyp, na sali zapadła głucha cisza – nie z szacunku, lecz z niedowierzania. Znów chcieli mnie wyrzucić: nazywali buntownikiem i nieodpowiedzialnym. Jednak wśród nieprzychylnych głosów znalazł się kierownik, który uwierzył w mój projekt. Założyliśmy się o ostatni żeton… i tak narodziło się PlayStation.

- Początkowo nie odniosło spektakularnego sukcesu – krytycy nazywali nas szaleńcami i twierdzili, że nigdy nie pokonamy Nintendo czy Segi. Ale podczas gdy inni wątpili, my pisaliśmy historię. Gdy zobaczyłem miliony młodych ludzi podłączających się do naszych marzeń, wiedziałem, że cały ból, odrzucenie i ryzyko były tego warte.

„Gdy zamkną przed tobą każde drzwi, zbuduj własny budynek i otwórz go dla świata.”