@Blantozaur Ja lubię oglądać sesję RPG na YT. Z braku czasu nie gram ale jest to jedna z rzeczy jakie chcę zrobić kiedyś.

@Blantozaur to że początkujacy az tak nie szkodzi jeśli potrafią się wczuć w klimat...no i mistrz gry. Dobry mistrz to podstawa.
Ja już niestety ani czasu, ani ekipy bym nie miał na grę. Ale kiedyś się grało

@Szreko zgaduje: Baniak Baniaka? :D

@Keson no niestety jedna osoba nie potrafi się wczuć, mamy wrażenie że nie potrafi odejść od wyobrażenia z gier komputerowych. Do tego ma problem odróżnić wiedzę swoją od wiedzy swojej postaci. A wisienka na torcie jest lekceważenie zagrożeń - pomimo karania przez MG gość podejmuje debilne decyzje. Znajdujemy sztylet w komnacie pełnej informacji o rytuałach, poświęceniu ludzi dla jakiegoś boga, wzmianki o czymś bardzo złym - jego decyzja? "Podnoszę sztylet"....
Brakuje już nam pomysłów jak przemówić do rozsądku...

@Blantozaur to niestety jest problem. Ja jak zaczynałem to miałem super ekipę. Później były inne sprawy i na kilka lat wypadłem, ekipa się rozleciała. Po przerwie zmontowaliśmy inną ekipę, ale właśnie wiele osób nie potrafiło się wczuć w rolę. A RPG to nie tylko gra ale też pewien teatr, gdzie masz określoną postać i jeżeli jesteś złym to masz być złym charakterem, a nie tym kim jesteś w realu. Przed grą to nie tylko mistrz gry powinien się przygotować ale też i gracze powinni przed rozpoczęciem przestawić sobie w głowie przełącznik na odgrywanie swojej roli. Tylko wtedy te długie posiedzenia dają wielką frajdę

@Blantozaur Kiedyś oglądałem ale ostatnio co śledziłem to Gramy Sobie.

@Keson dokładnie! Każdy gra swoją rolę i ma swój udział w budowaniu świata, w którym się znajdujemy. Dlatego kluczowy jest wybór odpowiedniej postaci pod siebie oczywiście - wtedy naturalne cechy charakteru mogą wziąć górę i sprawić, by pewne naturalne zachowania również wpisywały się pod scenariusz.
Mieliście może sposoby na zgłębienie immersji, aby nawet takie bardziej oporne osoby przełamać? Być może ten gość na dłuższą metę jest stracony i się rozejdziemy, ale może ktoś ma jakieś doświadczenia, które pomagały takie sytuacje naprostować : D

@Blantozaur niestety nie mam żadnych złotych rad. Tak jak pisałem, pierwsza grupa jaką miałem to każdy od razu załapał o co chodzi i było super. Druga, mimo że miałem genialnego mistrza gry, to reszta ludzi nie potrafiła się dopasować i temat po kilku sesjach padł.
Jedyne co mi przychodzi do głowy to pogadać z kolesiem, że to trochę jak w teatrze i że nie jest w grze sobą tylko odgrywaną postacią. Jeżeli jest rycerzem to ma zachowywać się jak rycerz, jeżeli barbarzyńca to jak barbarzyńca, a jak byłby psem to ma szczekać jak pies :). Może koleś nie kuma, że odgrywa rolę i zamiast grać to stara się być sobą