Wszyscy widzieli Xaviego w butach Guardioli. W szerokiej opinii zawiódł ale gdyby rozbić na czynniki pierwsze pracę jego i Koemana to nie zostawili po sobie spalonej ziemi. Młodzi gracze dostawali szanse ale tym drużynom brakowało intensywności. Obaj zakorzenieni w barcelońskim stylu wyglądali mi trochę na ludzi (szczególnie Xavi), którzy nie zauważyli, że ta gra się zmieniła od czasu kiedy sami byli zawodnikami. Xavi chciał kontroli nad meczami, z piłką przy nodze - jakby zapominał, że to nie gra w rondo na treningu. Ciężko mi pogodzić się z porażką akurat jego jako trenera ale niestety wyglądał jak gość bez podstaw i warsztatu, pojechał na euforii dopóki się dało i tyle. Powinien przejść znowu przez kolejne szczeble La Masii, tym razem jako trener - myślę, że wtedy nawiązałby do swojej zawodniczej legendy.