Podsumujmy, bo chyba czegoś nie rozumiem. FC Barcelona, reprezentowana przez Joana Laportę Estrucha, w lecie zeszłego roku podpisuje Ilkaya Gundogana. Ten niemiecki piłkarz tureckiego pochodzenia sprawdza się bardzo szybko i uznawany jest za najlepszego pomocnika w drużynie.

To mamy tak? Tu chyba nic nie przeinaczyłem? To idźmy dalej.

Następnie ta FC Barcelona, reprezentowaną przez tą samą osobę, sprowadza w styczniu Vitora Hugo Roque Ferreire za około 40 000 000 €. Jak się jednak szybko okazuje brazylijski napastnik jest za słaby i nie nadaje się do gry w takim klubie. Przypomnę... 40 000 000 €.

Chyba dalej zgodnie z prawdą? Czy więcej zapłaciliśmy?

Następnie z klubu po sezonie odchodzą wypożyczeni João Félix Sequeira, João Pedro Cavaco Cancelo, a także Oriol Romeu Vidal. FC Barcelona zatem wraca do punktu wyjścia z poprzedniego lata, gdzie ma największe problemy na trzech pozycjach: lewe skrzydło, defensywny pomocnik i ewentualnie prawy obrońca.

FC Barcelona, reprezentowana przez przypominam Joana Laportę Estrucha, postanawia zatem zakupić ofensywnego pomocnika Daniela Olmo Carvajala za 55 000 000 €, który w trzech ostatnich sezonach opuścił kolejno 19, 20 i 29 meczów z powodu kontuzji.

FC Barcelona ma jednak teraz problemy z zarejestrowaniem tego zawodnika, który został zakupiony na pozycję, która nie wymagała wzmocnień, a przynajmniej nie była priorytetem do wzmocnienia. Musi w takim razie pozbyć się za darmo innego, doświadczonego, najlepszego w drużynie ofensywnego pomocnika - Ilkaya Gundogana, który w 5 ostatnich sezonów, tj. od sezonu 18/19 opuścił 27 meczów.

Tym samym FC Barcelona na 9 dni przed zamknięciem letniego okienka transferowego pozostaje bez wzmocnień na pozycjach, które najbardziej tego wymagają, a jedyną realną opcją na stole jest Federico Chiesa, który również często doznaje kontuzji. A ponadto w zeszłym sezonie w lidze strzelił 9 goli i zaliczył 3 asysty w 2200 minut, a dla porównania Ferran Torres strzelił 7 goli i zaliczył 3 asysty w 1200 minut (słownie: tysiąc minut mniej).

Na pewno się gdzieś pomyliłem. Przecież rzeczywistość nie może być aż tak irracjonalna. Potrafi ktoś sprostować gdzie popełniam błąd w myśleniu?