Araujo to na pewno jeden z najlepszych obrońców na świecie, ALE. No właśnie jest wiele "ale". Po pierwsze Urugwajczyk jest piłkarzem podatnym na urazy mięśniowe i to takie, które wykluczają go z gry na długie tygodnie. Nie będę się tutaj znęcał nad nim za katastrofę z PSG, bo ten przypadek już przedyskutowano pierdyliard razy. Prawda jest jednak taka, że Araujo nie jest już dzieciakiem (26 lat), a błędy, które nawet juniorom się nie zdążają jemu przytrafiają się ciągle. Natomiast mój największy zarzut do Urusa jest taki, że jego ego jest bardziej szklane niż kopyta Dembele. Gundogan dobrze zauważył, że bardziej niż o wyniki w szatni dba się o dobre samopoczucie piłkarzy, którzy partaczą w największym momencie. Poklepać i pocieszyć można wychowanka, który dopiero wchodzi na najwyższy poziom, a nie typa, który ma kilkaset rozegranych spotkań i jest jednym z kapitanów. Reakcja Araujo nie do zakceptowania. Teraz to jego dziwne zachowanie z przedłużeniem kontraktu.

Reasumując, mamy Kounde, Christensen, Cubarsiego, a w obwodzie jeszcze Inigo czy Faye. Za kwotę 80-100 milionów zastanowiłbym się czy po prostu nie podziękować Araujo i tyle.