Ale przyznam szczerze, że te lata kompromitacji Barcy też nauczyły mnie 'delikatnej' odpornosci i dystansu na to.

Kiedyś siedziałbym długo po finale na forach i się nakręcał czytajac te nagłówki o wielkim Realu, Viniciusie itp, teraz tu się wysram w ciągu 30 minut po meczu i tak naprawdę jutro dla mnie to przestaje być ważne (czyt. praca/codzienna rutyna)

Ktoś powie 'to się nazywa dojrzewanie" - moze i tak, ostatni raz kiedy płakałem akurat ze szczęścia to finał Argentyna - Francja, a z bólu to chyba Chelsea - Barca i gol Torresa pieczętujący awans Chelsea.

Oczywiście w ciagu sezonu są momenty frustracji np. Barca dostająca w dupe od Realu/Girony, albo to PSG, ale po tych kompromitacjach z Liverpoolem czy Romą to po prostu tak nie boli - wręcz się przywykło :)