Robert jaki jest, taki jest. Natomiast przeszedł przez treningi i szatnie Kloopa, Heynckesa, Ancelottiego, Guardioli, Flicka i Negelsmana. To jest chyba cała obecna śmietanka trenerska. Trafia do Barcelony pod skrzydła trenera Xaviego i pewnie widzi, że to wszystko zaczynając od treningu, a kończąc na taktyce nijak się nie klei. Głośno powiedzieć tego nie może, próbuje się w tym uniwersum odnaleźć, jego forma od roku tez kuleje. Ogólnie ciężka sprawa, ale jako doświadczony gracz po tylu latach pod najlepszymi trenerami jest w stanie wyrobić sobie opinię o tym, czy projekt Barcelony ma jakiekolwiek szanse powodzenia. Pewnie po zakończeniu kariery będzie jakaś książka czy film, w którym opowie o swoich odczuciach. Kibice mówią, że on jest jak ciało obce w tej maszynie, a mi się wydaje, że tej maszyny nie ma i to jest zlepek ciał obcych, które mają na tyle duży potencjał indywidualny, że potrafią czasem jednym genialnym zagraniem wygrać mecz. Natomiast jeśli zbiór pojedynczych indywidualnosci trafia na dobrze zorganizowane maszyny, szczególnie w Europie, to rozsypuje się to w drobny mak. Tak było w LE i LM w ostatnich latach. Nam jest potrzebny trener, który stworzy maszynę, lokuje w niej te wszystkie tryby, uzależni je od siebie i wtedy zacznie to grać.