Wyniki czy styl - widziałem już wiele. Nie mogę natomiast uwierzyć, że tak genialny piłkarz jest takim betonem na ławce trenerskiej. W tej drużynie naprawdę nie ma żadnej rywalizacji. Po co zawodnik ma się starać, bądź martwić o skład, jak i tak wie, że będzie grał. Xavi ciągle wrzuca te same nazwiska i liczy na inne efekty. Nie wiem jak to nazwać?

Pamiętacie za Enrique? Nie szło do stycznia, ale coś próbował wstrząsnąć drużyna. Szukał, kombinował, posadził na ławde Messiego z Sociedad. Nie bał się odważnych decyzji i pewnie między innymi dlatego napisała się kolejna piękna historia.

Jak powiedział Guardiola: "Nie ma nic bardziej ryzykownego, niz niepodejmowanie ryzyka".