Najlepiej przegrać w Albanii, a potem dymisje z discopolowym PZPNie, zwolnienie Santosa i pokończenie kilku reprezentacyjnych karier, ale już na poważnie i przebudowa. Przebudowa za którą musi się wziąć młody, ambitny i energiczny trener, a nie archaiczny dziadek za grube miliony złotych, którego sztab nawet meczów nie ogląda i nie zna zawodników. Kadencja Santosa to większe nieporozumienie niż Smuda. Przecież on do dzisiaj zalet i wad połowy naszych piłkarzy nie ogarnia.