Wracając do meczu, bo wcześniej nie miałem okazji się wypowiedzieć.

Pierwsza połowa to obraz nędzy i rozpaczy. Zarówno z naszej strony jak i ze strony arbitra, który pozwalał piłkarzom Getafe na urządzanie walk MMA. Prawie za każdym razem jak któryś z naszych zawodników chciał wyjść do prostopadłej piłki za linię obrony, to był zatrzymywany łokciem. Przekonał się o tym nie jeden raz Lewandowski i Gundogan z Raphinhą. Poza tym zmarnowana setka Raphinhi oraz okazje Gundogana i Lewandowskiego, którzy jak się okazało byli na pozycjach spalonych. Pierwszą połowę podsumował swoim amatorskim faulem Raphinha. Co on sobie myślał? Valverde w niego wstąpił?

Druga połowa to obraz nędzy i rozpaczy, ale już tylko ze strony arbitra. Doskonale podsumował swój występ gwiżdżąc faul w ataku Araujo na skrzydle. Pamiętacie to? Prawie oplułem monitor. Z naszej strony wyglądało to już znacznie lepiej, szczególnie po wyrównaniu szans, gdy z boiska słusznie wyleciał Mata. Biliśmy głową w mur, ale niestety nic nie wychodziło... Nie winiłbym za taki mecz drużyny. Z takimi podzespołami jak Getafe nie da się grać w piłkę i trzeba to sobie uświadomić. Znaczy inaczej... Może i dałoby się, gdyby sędzia panował nad spotkaniem. Ale podejrzewam, że celowo nie chciał nad nim panować, co udowadnia jego decyzja w 102. minucie meczu. Udawanie, że sędzia jest tak słaby jest dla mnie trochę śmieszne. On nie jest aż tak żałosny w swoim zawodzie. To po prostu było celowe działanie.

Jestem pewny, że w kolejnych meczach będzie lepiej. Ten mecz nie oddaje stanu drużyny. Czytałem, że mówicie, że gramy jak w zeszłym sezonie i nic się nie zmieniło. Ale tamten sezon ma dwa oblicza. Jedno bardzo dobre, gdy cały skład był kompletny i drugie słabe, gdy wyleciało nam w jednym czasie kilku graczy. Jeśli zobaczymy tą pierwszą wersję drużyny to jest jak najbardziej za!

Choć... bardzo liczę, że jeszcze wzmocnimy się w tym okienku o skrzydłowego i prawego obrońcę.