Piłka nożna to sport, w którym nie chodzi tylko o jak najbardziej efektywne osiąganie wyników i zwycięstw, ale również o radość z pięknej gry oraz piękne przeżycia z nią związane. Messi dał temu klubowi i nam jego kibicom wiele radości, wiele takich pięknych momentów. Bardzo chciałem jego powrotu. Wiązało by się to nie tylko z samymi sportowymi superlatywami, które by oczywiście były, ale też z różnymi zagwozdkami, co do jego gry w obronie, czy nie pogorszyłoby to naszej gry w pressingu i tak dalej. Ale myślę, że abstrahując od tych wszystkich chłodnych kalkulacji, to większość chciała (nie licząc tych paru biednych skrzywionych kibiców Barcelony z niezdrową obsesją na punkcie Leo, którym można tylko współczuć i życzyć wyleczenia tej obsesji ;)) jego powrotu, bo to przecież nasz Messi, legenda tego klubu. Nawet w tym wieku dałby nam jeszcze wiele radości sportowej. Ale szczególnie byłoby to ważne po prostu z tego sentymentalnego powodu, żeby tak jak sam mówił można go było pożegnać we właściwy sposób, żeby może nawet tu zakończył karierę po jeszcze paru latach cieszenia nas swoją grą. Dlatego naprawdę mi przykro, że nie przyszedł. Niezależnie od tego czym się kierował, uczuciem wypalenia, dobrem rodziny czy jeszcze czymś innym, to pozostaje życzyć mu wszystkiego najlepszego i podziękować jeszcze raz za tę piękną karierę. Po cichu będę trochę liczył, że jeszcze zatęskni za poważniejszym graniem i wróci do Europy, do Barcelony, może już jako rezerwowy w zależności od tego jak wiek się na nim odbije, ale jeśli nie no to cóż, pozostaje cieszyć się jego grą w reprezentacji Argentyny :)