@MesQueUnClub96 Siedzę na kanapie, w ścianę zapatrzony,
Oczy moje błękitne w łzach,
Na historyczny moment byłem napalony,
A to wszystko tak jak krew w piach.
25 minuta, na tablicy dwa do zera,
Milion myśli w mojej głowie,
Borussia może wyjść na największego frajera,
Zapaść, tak jak przy dojonej krowie.
Wtedy w 80 minucie pojawia się nadzieja,
Kolonia strzela, wszyscy dziękują za to Bogu,
A 10 później Musiala robi czarodzieja,
Borussia traci mistrza na ostatnim rogu.
W Dortmundzie płacz, nikt nie wie co się stało,
W Monachium nie wierzą w swego farta,
Kibice mówią trudno, mleko się rozlało,
Za rok nowa szansa, tyle samo co ta warta.
To koniec sezonu, Dodiego czas na odpoczynek,
Jeszcze dwa tygodnie i warta zakończona,
Lewy zdobył mistrza, multum zdobył bramek,
Choć przed Haalandem - każda noga rozłożona.
Depresja u mnie nadal się rozwija,
Nikt mnie nie chce, nic na to nie poradzę,
Tchórz w takich sytuacjach się zabija,
Ale ja powstanę, i znowu zabłyszczę!

@MesQueUnClub96 Choćbyś nie wiem jak się starał, to pod względem żenady nie przebijesz dzisiaj Borussii.

@MesQueUnClub96 Zajebisty, więcej wierszy nie pisz