Uwielbiam Ansu Fatiego i uważam go za jeden z największych talentów w historii Barcelony, ale obawiam się, że niestety głowa nie pozwoli mu na zrobienie kariery.

Inną mentalność ma 16-latek, który marzył o Camp Nou, wielkiej karierze i nawet opowieści lekarzy, że może skończyć na wózku nie były mu straszne.

A inną mentalność ma 20-latek, który zarabia miliony, pokorzystał z życia (kobiety, imprezy) i wizja bycia kaleką jednak jest zupełnie inna.

Cenię chłopaka, ale bycie podatnym na kontuzje w piłce nożnej jest tak samo negatywne jak posiadanie słabej szczęki w sportach walki.

Możesz mieć super talent, mega predyspozycje a ten kluczowy element powoduje, że jednak pewnego poziomu nie przeskoczysz.