Tu nie chodzi o mental ogólny drużyny, a o mental wtedy, gdy jest źle. Jak wygrywają 3-0 na Bernabeu to potrafią klepać jak za Guardioli, pewni siebie. Problem zaczyna się jak nie idzie po myśli drużyny, wtedy głowy w dół i zero ambicji. Po bramce na 1-1 i prawie idealnej pierwszej połowie (gdyby tylko strzał lewego wpadł do siatki...) wyszła zupełnie inna drużyna po przerwie. Tymczasem Real widząc dominację Barcelony w pierwszej połowie jest w stanie wyrównać, wyjść na drugą i rozbić nas w drobny mak. Jest jakiś problem z motywacją piłkarzy, bo w ataku takową można było zauważyć chyba tylko i wyłącznie w sytuacji, jak Araujo pokazał Raphinhi co to znaczy być skrzydłowym. Szkoda, bo pierwszą połowę do bramki oglądało się świetnie.