6 meczów bez Lewego i 6 zwycięstw. Była jeszcze remontada z Osasuna po czerwonej Lewego. Mam nadzieję, że Xavi wyciągnie z tego wnioski. Nie podoba mi się aż tak duże zauroczenie Xaviego Lewym i uparte katowanie go często do ostatnich minut. Jesteśmy wtedy niesamowicie przewidywalni i jednowymiarowi. Bez Lewego też lepiej funkcjonuje gra obronną i kompaktowość zespołu. On tuzem pressingu i dobrego ustawiania się w grze obronnej nigdy nie byl. Przypomina mi to schyłek Suareza i nasze męczenie się z nim, a jego z drużyną i z nami. Robert to świetny piłkarz, ale po Mundialu zaliczył duży zjazd, wychodzi ewidentny brak solidnego zmiennika, który mógłby dać nowe rozwiązania taktyczne, a które widzimy gdy Lewy nie gra.

Po prostu nigdy mi się nie podobało u nas zbyt duże uzależnienie gry pod jednego zawodnika. Tak było z Messim, gdy odszedł Neymar, zakończył granie Xavi, wcześniej Iniesta. Najgroźniejsi byliśmy zawsze i według mnie najlepsi jako zespół, gdy nie skupialiśmy wszystkich sił (szczególnie w ofensywie) wokół jednego zawodnika. Gdy ostatnio graliśmy wiele lat: "podam do Messiego i jakoś to będzie", to widzieliśmy jak to się kończyło i do czego się doprowadziliśmy. Ronaldinho, Messi, Stoichkov, Neymar, Suarez, Xavi, Iniesta, Puyol, to były wisienki na torcie kapitalnie funkcjonujących zespołów. Chciałbym żebyśmy znowu szli w tym kierunku, a nie że Lewandowski musi grać w każdym ważnym meczu od dechy do dechy i jesteśmy jeszcze bardziej przewidywalni niż Ancelotti z Viniciusem, a potem sam Vinicius z Araujo.