Te wszystkie informacje „z otoczenia Ansu Fatiego” traktuje z przymrużeniem oka, ale chłopak ewidentnie nie jest sobą po tych kontuzjach. W ostatnim meczu była taka sytuacja, że dostał piłkę na dobieg i wtedy od razu rzuciło mi się w oczy to, że całkiem zmienił styl biegania. Wg mnie po kontuzjach ma blokadę w głowie i obawę przed odnowieniem, albo odniesieniem kolejnych. To jest zupełnie inny piłkarz niż przed kontuzjami. W ogóle nie wchodzi w pojedynki, widać u niego obawę przed kontaktem z przeciwnikiem. Wg mnie tutaj powinien wkroczyć jakiś psycholog (o ile już nie wkroczył), który pomógłby mu przede wszystkim uporządkować się mentalnie i pozbyć się tego strachu. Wtedy ewentualnie można będzie mówić o odgrywaniu większej roli w zespole. Nie jestem też jakimś ekspertem od medycyny sportowej, ale było kilka informacji o tym, że klub i „jego otoczenie” ma różne opinie na temat tego jak leczyć te kontuzje. Może Fati zaufał złym doradcom i teraz z tego powodu wygląda jak wygląda. Też nie da się ukryć, że ponad rok zmagania się z kontuzjami w tak młodym wieku, kiedy ciało i mięśnie jeszcze się rozwijają może być zabójczy dla kariery zawodnika. Chciałbym i życzę mu tego aby przezwyciężył te lęki i został jeszcze ważnym zawodnikiem w kadrze.