Moje wnioski dotyczące Argentyny na tych mistrzostwach:
1. Messi - najlepsze mistrzostwa i to jeszcze w wieku 35 lat!
2. Młode wilczki: Fernandez i Alvarez zrobili kapitalna robotę. Gra Fernandeza mi się niesamowicie podobała. Kapitalne piłki posyłał. Lautaro w marnowaniu sytuacji bardzo przypomina Higuaina. Fajnie, że Scaloni pokazał odwagę i otwarty umysł na młodzieńczą fantazje.
3. Bramkarz Martinez. Chyba mało kto się spodziewał, że aż tak mocno przyczyni się do tego tytułu.
4. Mecze, w których drużyna dominującą na boisku i wygrywająca z mocnym przeciwnikiem, wypuszcza prowadzenie, często kończą się ich porażka. Argentyna na tych mistrzostwach największą swoją siłę pokazała właśnie w momentach dla nich najtrudniejszych. Zarówno z Holandia jak i z Francją. Odradzali się jak feniks i znowu zaczynali grać kapitalnie. Te momenty pokazały ich ogromna wiarę na tym mundialu. Siłę woli i dużą jedność w zespole. Swoją drogą nienawidzę takich meczów, z takim przebiegiem jak dzisiaj. Szczególnie jak się kibicuje drużynie, która przegrywa "wygranym mecz". Pokazują one jak cienka jest granica między miłością do piłki a jej znienawidzeniem/obrzydzeniem. Zdaje też sobie sprawę, że za to między innymi kocha się ten sport. Takie mecze jak ten dzisiejszy są przeważnie początkiem dyskusji: styl czy wynik. Jakby wygrała dzisiaj Francją to dyskusja o Argentynie i Messim ciągnęła by się miesiącami a nawet latami.
5. Od niego wiele rzeczy się zaczyna. Na nim również należy zakończyć. Po prostu symbolicznie. Słowa tutaj są zupełnie zbędne...