Może to głupie, ale uszły ze mnie nerwy, emocję.
Cały turniej niesamowicie się denerwowałem, niespodziewanie już od fazy grupowej.
Potem tradycyjnie w ćwierćfinale. Bardzo niewdzięczna runda, na której Argentyna czasami się utykała, a sam miałem w pamięci dwie takie sytuację.

Ale teraz? Totalny luz. Jest upragniony medal. Czy będzie złoty? Nie mam pojęcia, wierzę, że tak, ale bez względu na wynik finału nie będę zły. W trakcie tego meczu z Holendrami, myślałem, że wyjdę z siebie, że za moment naprawdę coś uszkodzę. Ale wtedy ważyły się losy medalu, dziś on już jest, znakomity, srebrny.

Można mówić, że Argentyna czy Brazylia zawsze przyjeżdżają po złoto, że nic innego ich nie interesuje, ale jeśli prześledzicie ich historię momentalnie zobaczycie, że ponad 60 % swoich Mundialowych występów kończyli z niczym. Także warto docenić to, czego dokonali w Katarze!


Także dla mnie finał to będzie prawdziwa uczta, w końcu bez nerwów, wyzwisk itd! ;)