Enzo Fernández do spółki z Mac Allisterem ustabilizowali środek pola Albicelestes, który jest bardzo techniczny, a zarazem bardzo intensywny. Pomyśleć tylko jak by to chodziło, gdyby Lo Celso był zdrowy i mógł zagrać na swojej prawej stronie w centralnej części obok tych dwóch cracków. Kłopot Bogactwa ma teraz Scaloni, a wcale nie musi stawiać na fizycznego i odstającego taktycznie od reszty zespołu de Paula w celu łataniu dziur bo tak naprawdę tamta dwójka zapewnia odpowiedni balans. Skoro nie ma Lo Celso to niech zagra tam bardziej ogarnięty taktycznie i predysponowany do gry pozycyjnej Paredes, a Rodrigo niech da rozwód żonie zanim złoży matrymonialną propozycję Tini Stoessel. Swoją drogą Albicelestes potrafią swoją grą zachwycać co nie jest takie oczywiste na tym turnieju, a widać, że rozkręcają się z meczu na mecz i wyglądają coraz to lepiej. To jest właśnie definicja drużyny turniejowej. Chapeau Bas au Futbol Champagne pour Scaloneta!