Może ktoś będzie miał ochotę sobie przeczytać, więc napiszę Wam jak to u mnie było i w jaki sposób ukształtowałem się jako kibic Reprezentacji Polski. Pierwszy duży turniej jaki obejrzałem w wykonaniu naszych piłkarzy to MŚ 2002 Korea-Japan, gdy po raz pierwszy od 16 lat eliminacje zakończyły się powodzeniem. Jako 15 latek siedziałem wtedy z kumplami w osiedlowym barze "Bochun" wśród starszych sąsiadów z tego samego bloku i mocno ściskaliśmy kciuki za naszych, obwieszeni biało-czerwonymi szalikami. Jak te zawody się wtedy skończyły dla naszych piłkarzy to chyba wszyscy wiemy. Minęły kolejne lata. W międzyczasie zaliczyliśmy nieudane eliminacje do Euro 2004, ale za nie długo podchodziliśmy do eliminacji kolejnych MŚ 2006 i na 10 meczów wygraliśmy 8. Mecze na tym Mundialu oglądałem w domu z ojcem i dwoma braćmi. Wszyscy byliśmy bardzo podekscytowani w pokoju udekorowanym w biało-czerwonych barwach. W tle chodziła mama, która donosiła nam na stół przekąsek. Kolejne rozczarowanie wynikami naszej drużyny i życie toczy się dalej. Stanowisko Reprezentacji Polski obejmuje Leo Beenhakker. Wtedy rozegraliśmy świetne eliminacje do Euro 2008 z Portugalią i Belgią. Nigdy nie zapomnę tych emocji, gdy Ebi Smolarek strzelił w okno na 2-0. Nic oprócz tego momentu nie miało znaczenia. Euro niestety po raz kolejny okazało się dla nas słabe. Oglądałem je z bratem przy piwku i chipsach wymieniając się spostrzeżeniami na temat błędów naszych chłopaków. Kolejne eliminacje do MŚ 2010, które szybko chcieliśmy zapomnieć i wtedy stało się. Organizacja Euro 2012 przyznana Polsce i Ukrainie. Tak dużo działo się u nas z tego powodu, że przepuszczam, iż nawet komuś kto nie interesuje się piłką ciężko było przejść obok tego obojętnie. Niesamowite emocje, które sięgnęły zenitu, gdy Lewandowski strzelił z główki Grecji, a Błaszczykowski ruskim kacapom. Większego sukcesu jednak nie doświadczyliśmy. Przyszedł Nawałka i Polska rozegrała dobre eliminacje po których, zakwalifikowaliśmy się do Euro 2016. Ten turniej był wspaniały dla polskich kibiców. Całe zawody obejrzałem z kumplami przy butelce 40%, a na meczu ze Szwajcarią wybiłem sobie palca u stopu trafiając nim z radości w nogę o stołu :D Odpadliśmy z Portugalią, ale czułem DUMĘ z tych chłopaków! Kolejne eliminacje do MŚ 2018, gdzie zajęliśmy pierwsze miejsce w grupie. Ten turniej to było największe rozczarowanie dla mnie jako kibica. Czułem się po nim jakbym dostał liścia w pysk i ciężko było mi to przełknąć. Długi czas nie oglądałem naszych meczów. Nie miałem ochoty śledzić wyników ze spotkań towarzyskich, ale to, że w końcu znowu poczuję więź z tą drużyną było nieuniknione. Dla mnie osobiście nie istnieją inne reprezentacje dopóki Polska jest w grze i patriotyzm tu nie ma nic do rzeczy. Ściskam dzisiaj mocno kciuki za naszych i oby nasza obrona zagrała mecz życia.