Będzie troszkę moich przemyśleń o atmosferze wokół kadry - jak kogoś to nie interesuje, niech przescrolluje :)

Powiem szczerze, że jestem zmęczony. Nie wiem jakie są Wasze odczucia, ale ja się czuję wykończony. I nie, nie meczem z Meksykiem, choć uważam, że był fatalny, nie pamiętam z niego praktycznie nic oprócz rzutu karnego, bo nie działo się i nie działało tak naprawdę nic z wyjątkiem defensywy. Jestem zmęczony atmosferą wokół reprezentacji i zachowaniem dziennikarzy. Ten temat jest mi bliski, bo jestem studentem dziennikarstwa i chciałbym swoją przyszłość związać z medioznawstwem, badaniem mediów i zjawisk w nich zachodzących. Mecz z Meksykiem był kilka dni temu, a ja tylko scrollując Twittera i wall na Facebooku czuję się, jakby minęły od niego co najmniej dwa tygodnie. Całkowicie zabiera to radość z mundialu, który przez większość mojego życia był czymś dla nas nieosiągalnym (w 2006 nie interesowałem się piłką, w 2010 i 2014 nas nie było).

Odnoszę wrażenie, że to co dzieje się po meczu z Meksykiem jest jakimś ewenementem. Po końcowym gwizdku rozpoczął się jakiś niewytłumaczalny pęd za podawaniem odkrywczych statystyk, błyskotliwych ripost, punktowania każdej możliwej sytuacji. Oczywiście, taka jest rola mediów, ale co za dużo to niezdrowo. Czasem (i nie tylko w przypadku Michniewicza, ale też innych sytuacji związanych z polską kadrą i niezwiązanych z nią) dzieje się tak, że dosłownie każda rzecz, którą ktoś zrobi, skutkuje negacją ze strony dziennikarzy. W tym wszystkim nie bez winy jest Michniewicz, który w kilku sytuacjach udzielił niefortunnych wypowiedzi, ale nikt mi nie wmówi, że dziennikarze nie manipulowali jego wypowiedziami. Co więcej - że robili to niestety z premedytacją. Jeśli ktoś uważa, że wczoraj ze słynnej zamiany wody w wino Michniewicz nie wybrnął, to dzisiaj to co zrobił Staszewski jest po prostu żenujące. Dwuminutową wypowiedź selekcjonera skrócił do 180 znaków pozbawiając jej całkowicie pierwotnego wydźwięku. Ktoś, kto przeczytałby tylko tweeta Staszewskiego i ktoś, kto obejrzałby tylko wypowiedź Michniewicza doszedłby do absolutnie dwóch różnych, niemających ze sobą wspólnego punktu wniosków. Czy naprawdę tak powinno być?

Dzisiaj doszło do kolejnej kuriozalnej sytuacji, w której Izabela Koprowiak na oficjalnej konferencji przedmeczowej (co wstawiałem wcześniej na Ramblę) powiedziała, że Kwiatkowski sformułowaniem "nie będziemy odpowiadać na pytania niedotyczące meczu" zakneblował jej usta. Powtórzę - oficjalnej konferencji przedmeczowej. Czyli mam rozumieć, że dziennikarka przyszła na konferencję przedmeczową nie mając przygotowanych pytań odnośnie meczu, tylko była zainteresowana kręceniem afery i kolejną przepychanką. Czy naprawdę tak powinno działać dziennikarstwo? Czy naprawdę taka jest rola dziennikarzy na mundialu? Mam wrażenie, że to co dzieje się wokół kadry przypomina obyczajówkę i nie ma nic wspólnego z czystym sportem. Dopóki dyskutowaliśmy na temat taktyki, podejścia do Meksyku - w porządku, jak najbardziej krytyka po tym meczu była zasłużona, kwestią dyskusyjną jest czy nie przesadzona - to już wedle gustu. Problem w tym, że szybko przestaliśmy mówić o taktyce, a skupiliśmy się na przerzucaniu argumentami, łapaniu za słówka, zastanawianiu się czy Michniewicz mówiąc A miał na myśli B, C czy może D. I wracając do sytuacji z zamianą wody w wino z jednym się z trenerem zgadzam - podczas rozmowy nikogo te słowa nie ruszyły, każdy się roześmiał, wszystko było w przyjemnej atmosferze. Potem jednak kto miał usiąść do Twitterka to usiadł i wyszło na to, że Michniewicz jest bucem, arogantem i wyżej sra niż dupę ma. Po raz kolejny mam tak, że coś, co oglądam przed tym jak wybuchnie afera, nie wzbudza u mnie żadnych kontrowersji.

Manipulacja słowem jest bardzo szerokim pojęciem. Zgadzam się, że Staszewski napisał w tweecie słowa, które wypowiedział Michniewicz. Problem w tym, że pomiędzy tym co on napisał, były też inne zdania, które całkowicie zmieniły wydźwięk wypowiedzi. Te zostały pominięte, a więc niestety - to jest manipulacja. Do tego dochodzi głupie tłumaczenie w odpowiedzi na to, że mógł zrobić nitkę / wątek - on na to nie ma czasu, bo pracuje 18 godzin. No cóż, Wy oceńcie jak to brzmi, dla mnie skandalicznie. Szczerze - idąc pięć lat temu na studia dziennikarskie widziałem siebie w tym zawodzie, chciałem w nim być. Dzisiaj jest to ostatnia rzecz o której myślę, to wszystko mi całkowicie zbrzydło - ta pogoń za lajkami, klikami, wywoływaniem dyskusji, łapaniem za słówka, wycinaniem słów z kontekstu. To się dzieje wszędzie - dzisiaj przy reprezentacji, a na codzień przy polityce, sprawach społecznych. Z mojej perspektywy jest to po prostu przykre i bardzo żałuję, że zamiast cieszyć się występem kadry na mundialu to jestem po prostu przytłoczony polsko-polską wojenką i wywoływaniem na siłę skandali wokół reprezentacji.

Zainteresowanych proszę o odniesienie się. Z racji, że temat dotyczy głównie działalności mediów, nie piszcie mi "Stanoski, przeloguj się" czy czegoś w tym stylu, bo nie tak dawno mocno broniłem tu Sousy. Zresztą - mój stosunek do Michniewicza nie ma tu żadnego znaczenia, bo skupiam się na mediach właśnie, które w moim przekonaniu robią sobie telenowelę na tym mundialu, a meritum i sedno sprawy omijają szerokim łukiem. Jeśli ktoś uważa inaczej i sądzi, że dziennikarze super wykonują swoją pracę - zachęcam do dyskusji, może mnie przekonacie, jestem otwarty :)