W sumie to trochę przykre, że ostatnim "amigosem" za którym autentycznie poleciały mi łzy, gdy odchodził był Don Andres. Xavi w swoim ostatnim sezonie grał mniej i można się było na to psychicznie przygotować. No i zapewne wpływ na to ma fakt, że dla mnie Iniesta był ulubionym piłkarzem, więc no zabolało mocno.

Po odejściu Leo przede wszystkim była we mnie złość, bo nikt nie lubi, gdy się z niego robi debila jak wówczas Laporta ze swoimi słowami o pozostaniu Messiego, no ale ze względu na finanse można było to jakoś przełknąć.

Za to po odejściu naszych (oby wszystkich czterech) kapitanów myślę, że poczuje pewną ulgę. W jakiś sposób będzie to smutne, bo w pewnym sensie dorastało się widząc ich na ekranie, pewna era się zakończy już całkowicie, bo po ich odejściu nie zostanie już żaden piłkarz z "ery Guardioli", ale tak trzeba zrobić.