Już tak na chłodno przedstawię swoje przemyślenia dotyczące wczorajszego meczu. Jeśli ktoś ma ochotę, to zapraszam do merytorycznej dyskusji.

1. Robert Lewandowski - wczoraj kompletnie poza gra i meczem. Ok, to oczywiste, że koledzy grali słabo, więc on automatycznie też miał mniej szans na wykazanie się. Aczkolwiek ja nie widziałem u niego dużej złości żeby coś zmienić, poszukać czegoś innego. Ze dwa dosrodkowania miałem wrażenie że były bardzo dobre w centralny punkt pola karnego, a Roberta tam nie było. Pamiętam wiele meczów w reprezentacji czy w klubie, ze było widać po Lewandowskim chęć zrobienia za wszelką cenę wszystkiego, aby odwrócić losy meczu. Wczoraj widziałem Roberta bladego, przestraszonego, wręcz uciekajacego od kontaktu z obrońcami (ok, jak ten kontakt był to był podwajany, potrajany). Roberta który chciałby już iść do szatni i zapomnieć o tym meczu. Martwi mnie to, ze jak drużynie kompletnie nie idzie, to Robert też się dostosowuje do poziomu kolegów. Tak jakby miał alibi, ze zobaczcie nie dostaje zadnych pilek, co mam zrobic. Ja naprawde go bardzo szanuje za jego dotychczasowe osiagniecia, za to co pokazuje w Barcelonie, za to, ze mozna byc dumnym z gry rodaka w Barcelonie, ale uwazam, ze nalezy na pewne aspekty jego gry zwrocic uwage. Rozmawiałem wczoraj z bratem po meczu, kibicem Bayernu od lat 90, który ogląda ich wszystkie mecze od dechy do dechy. Mowil, ze wczoraj to byl typowy Lewandowski z wielu meczów Bayernu w Lidze Mistrzów, gdzie drużynie nie szło i Roberta również nie było. Może to był błąd ze pozbylismy się De Jonga, który na taką murarke byłby idealny?

2. Xavi - bardzo go szanowalem i podziwialem jako piłkarza. Bardzo się cieszyłem że został trenerem Barcelony. Zarowno na boisku jak i poza nim mial zawsze sporo ciekawego i nieoczywistego do zaoferowania. Dalej nie przestałem się cieszyc ze jest trenerem, ale widać ze przed nim jeszcze sporo pracy i złapania doświadczenia. Bardzo mnie martwią niektóre jego decyzję. Wiem, ze miał ograniczone pole manewru przez kontuzje, ale zarządzanie meczem wczoraj mi się średnio podobało. Nie chciałbym, jak pewnie większość kibiców oglądać demonów przeszlosci i naszej bezradności wobec przeciwników murujących swoja bramkę. Nie podoba mi się jego tak bardzo duże zaufanie do Sergiego Roberto. Do znowu wystawienia Alonso w podstawie. Czy nie można było wczoraj po obrazie meczu w pierwszej połowie przejść na 3-4-3 z Christensenem/Pique, Garcia i Alba/Alonso (który przecież grywal w trójce - Balde, Pedri, Busquets/Kessie i Gavi (który i tak kręci się na pozycji półprawego, na półprawych przestrzeniach i grywal na skrzydle/Raphinha - Fati, Lewy, Dembele/Torres. Czy nawet spróbować Fatiego na nieoczywistej 9 skoro i tak milion dosrodkowan nie dochodziło. Wtedy można by bylo grać na obiegniecie w bocznych strefach, tam tworzyć małe gry, wprowadzic duzo polotu i nieszablonowej gry. A my mamy na skrzydle bezpłciowego gościa Roberto, który gra do najbliższego albo do tyłu. Nie przepadam za Alba i cieszę się ze Xavi go wreszcie odstawił, ale czy on nie mógłby wejść do 3 obrońców i kasować swoją szybkością te piłki górne diagonalne Interu? A my młocimy ciągle to samo przez cały mecz i liczymy ze w końcu przebijemy głowa mur. Bardzo mi się to nie podoba...

3. Kounde - swietna gra Kounde na PO pokazała nam jak bardzo jest to dla nas ważna pozycja. Jak potrzebna jest tam fantazja, zmysł, odwaga, rozumiemie gry i ciąg na bramkę. Tymczasem my znowu chcemy atakować do 90imuty prawa strona beznadziejnym Roberto... to się nigdy nie udało i się nie uda. To jak z graniem u bukmachera. 10 lat w plecy, ale ciągle liczenie ze się odegram z nawiązką. Choć tak naprawde zdajesz sobie sprawe ze po latach doswiadczen, to sie nie wydarzy. To jest analogiczna sytuacja.

4. Busquets - niewiarygodne żeby z takim doświadczeniem popelnic tak prosty błąd taktyczny i podbiec do pomocy Gaviemu jako 3 zawodnik a kompletnie odpuścić środek pola i 2 zawodników. Coraz częściej nie dojeżdża już z szybkimi i silnymi pomocnikami w Lidze Mistrzow.

5. Na decyzję sędziów szkoda zdrowia, aczkolwiek trzeba o trzeba mówić i to nagłaśniać. Walczyć o uczciwość i sprawiedliwość. Tylko tak można dążyć do wyeliminowania oszustwa. Nie można przechodzić obok tego obojętnie.

6. Kończąc: liczę w końcu na odwagę Xaviego, na postawienie w rewanżu na 3-4-3 od początku z Balde w podstawie i odstawieniem Roberto. Inter będzie grał tak samo jak w pierwszym meczu. Liczę na lepsze zarządzanie meczem i przygotowanie kilku nieoczywistych rozwiązań na rewanż, tak żeby udało się zaskoczyc Włochów.